- qolumu çeksem de, Aygün xala buraxmırdı...
- Aygün... Burax!!! - Ariza xala onun elini bileyimden ayırmışdı...
- Men ne dedimse, o olacaq!!! Sesini aşağı sal!!! Birinci Şefeq Amini görüb gedecek... Yatıb qalan deyil... Çekil!!! - Aygün xala meni iteleyib Şefeqi ireli dartmışdı...
- Keç, qızım... Sen bunlara fikir verme... - hemin anlarda Şefeqin mene baxışını görmek lazım idi...
- Eyyyy... Bura dedenin xarabasıdır? - men özümü itirsem de, Günel Şefeqin qabağını kesdirmişdi...
- Sen kimsen, ay uşaq? Çekil qabağımdan... Get, oyuncağınla başqa yerde oyna... - Şefeq ele de nazla danışırdı ki... Eşiden deyerdi Günele özünü yamayır...
- Kor gözlerinle baxsan görerdin ki, oyuncağım yoxdur... Amma özünü nezerde tuturdunsa, bu başqa mesele... Demeli, oyuncaq kimi kişiler terefinden oynanıldığını boynuva alırsan... Aferin!!! - Günel menden daha artıq dilli idi... Onun Şefeqle danışığına ağzı açıq formada tamaşa edirdik... (Sabina Nur)
- Sen meni tehqir edirsen? Bu ne cüretdir? Kimsen axı? - Şefeq esebleşmişdi...
- Esas senin kim olduğundur!!! Kimsen? Ne cüretle başqasının erinin dalınca düşürsen? Bu qeder alçalmısan? Niye ölmürsen? Kül senin başına!!! Sizin kimi qadınlardır yaxşıların adını batıran... Üzsüz!!! - Güneli kimse zebt ede bilmezdi... Ara yaman qızışmışdı... Yaxşı ki, asta tonda danışırdılar...
- Ne dedin? - Şefeq çaşıb qalmışdı...
- Ne dediyimi yaxşı eşitdin... Az olubsa, yene deyim... Ne vaxt bura geliremse, bitmisen xestexanada... Neye ümid edirsen? Senin kimi menliyi olmayanı kim isteyer? Ele bilirsen ki, bu gülleri görüb Amin seni başında tac edecek? Ay- hay... - Günel gülleri Şefeqin elinden alıb yere tullamışdı... Sonra da üzerine ayağı ile basmışdı...
- Ne etdin? Delisen? Aygün xala... Nese deyin... - Şefeq şok keçirirdi...
- Üreyim ağrısa da, bu gülleri Amine vermeyini engellemeli idim... Yoxsa, bu güllerin leçeyi senin dırnağından deyerlidir menim gözümde... Pozğun!!! Arsız!!! Redd ol!!! - Günel Şefeqin qolundan tutub arxaya doğru