itelemişdi...
- Sen mene pozğun dedin? - Şefeq qolunu dartışdırıb Günelin elinden çıxmaq istese de, çaşqınlıqdan ne edeceyini bilmirdi... Her halda, Günelden bunu gözlemirdi...
- Sene dedim... Sizin terefleri bilmirem, amma biz tereflerde senin kimi başqasının erinin dalınca düşene bu sözden artığını deyirler... Redd ol!!! Yoxsa, elimde qalacaqsan... - Günel Şefeqi buraxan kimi o heç ne demeden pillelere üz tutmuşdu... Pert olmuşdu... İçimden gülürdüm... Ümid edirdim ki, bu olanlardan sonra Şefeq qarşımıza çıxmayacaq...
Olanlardan sonra hamımız otağa keçmişdik... Amin de sevinirdi eve gedeceyi üçün... Bu sevinci üzünden oxunurdu...
- Atana demişem aşağıda gözleyir... Geyin, gedek... Evi hazırlatmışam seninçün... - Aygün xala canıyananlıq edirdi...
- Mama, men öz evime gedecem...
- Bu ne demekdir? Tek yaşayacaqsan?
- Tek niye oluram?.. Nardenle...
- O, sene baxa bilmez...
- Men sözümü dedim, mama... Mübahise etmeye halım yoxdur... Mümkünse çöle çıx, üzerimi geyinim... - Aygün xala daha heç ne demeden otaqdan çıxmışdı... Kenara qoyduğum torbanı elime alıb içinden Aminçün yeni aldığım geyimleri çıxarmışdım... Amini xestexana geyiminden azad edib yeni paltarları geyindirmişdim...
- Menim erim ne yaraşıqlıdır... Eve gedek, saçını öz ellerimle keçel edecem... Olacaqsan, daz... Gedib- gelib daz yerinden öpecem... Üzünü de temizleyecem... Tüklerin elinden seni öpe bilmirem... Sonra da çimersen... - bele şirin danışmaqla Amini veziyyetin normal olduğuna alışdırmağa çalışırdım...
- Daha denen uşaq olacam ki seninçün... - Amin meni özüne çekib burnumdan öpmüşdü...
- Bes ne bilmişdim? Kimin bu boyda uşağı var? Menden yekesen...
- O evvel idi... İndi arıqlayıram... Getdikce göze görünmeyecem... - Aminin üzü düşmüşdü yene...
- Amin... Bax mene... Üzüme bax... Men senin yanındayam... Güclü olacağıq... Bu xestelik bizden güclü çıxa bilmez... Biz qalib geleceyik bu mübarizede... Her şey yaxşı olacaq... Yaxşı? Her şey yaxşı olacaq... Sen de tekrarla... Her şey