Qelbimde soz kesikleri

Bölüm 41

Narden...
Aygün xanımla Şefeqi etrafa baxan gördükde başımdan qaynar suyu üzüaşağı endermişdiler... Aygün xanımı anladım... Ana idi... Her kesden önce onun burada olmağa haqqı vardı... Bes Şefeq? Onun ne iti azmışdı burada? Yeqin, Aygün xala getirmişdi... Menim eseb sistemlerim çökecekdi bele getse... Meni gören Aygün xala Şefeqin qolundan ehmalca çekerek yaxına gelmişdi...(Sabina Nur)
- Hanı oğlum? - ele terzde sual verirdi ki, sanki oğlunu xeste eden men olmuşam...
- Size de salam... - bezgin halda cavab verdim...
- Mene senin salamın lazım deyil!!! - Şefeqin yanında öz qaynanamın menimle bele tonda danışmağı xoşuma gelmirdi...
- Birincisi, Salam Allahın adıdır... Bunun xatirine salama salamla qarşılıq verilir... İkincisi, danışıq terzinize diqqet etsez, qarşınızda insan olduğunu göre bilersiz... Men sizin köleniz deyilem ki, bele sert tonda danışasız... Üçüncüsü, sizi buraya men çağırmışam... İstesem, xeber etmezdim. Onda nece bilecekdiz oğlunuzun veziyyetini? Amma siz mene teşekkür etmekdense, az qalmış döyeceksiz... Niye? Ne etmişem men size? Heç ne!!! Bir tek Amine ere getmişem... Bu, bizim seçimimiz olub... Ve Amin menimle xoşbext olursa, size sevinmek düşer... Amma siz eqoist anasız... Bizi ayırmaqla Amini bedbext edeceyinizi düşünmürsüz... - az da olsa, içimi boşaltmışdım...
- Sen ne bilesen analıq nedir? Oğlumla neçe vaxt evli oldun, qarnına bir uşaq qoya bilmedin... Ana olsan, meni anlayardın... Heç kim övladının yaxşılığını anası qeder isteye bilmez... Men bilirdim ki, sen uğursuzsan... Oğlum seni alandan beri başı beladan açılmır... İndi ne etmisen oğlum xeste olub? Ne? - üç gün danışsam da, Aygün xala dediyinden dönmürdü...
- Size söz tapmıram... İnsana xesteliyi de, derdi de Allah verir... Derman veren de odur... Amma siz düşünmeden ağzınızı açırsız... Amin otaqda yatır... Yanına girmeye icaze yoxdur... Lazım olduqda tibb bacısı xeber edecek... Yanına girersiz... Hemin vaxta kimi istesez, gedin...