. Ata-ana nəvazişi, bacı-qardaş dava-dalaşı, qohum-əqraba üzü görürdülər...
Hacı müəllim yenə bizə gəlmişdi axşam üstü. Nurlu siması vardı bu adamın. Sanki qarşısındakı adamın ruhunu hiss edən gücü vardı. Mənim skripka üzrə məşqimi dinləməyə haqqın vardı.
Günlərin birində Hacı müəllim məni bir yerə aparmaq üçün icazə qopartdı. Məni qucağına alıb maşınına mindirib , əlil arabasını qatlayıb baqajnikə yerləşdirdi.Mən ön sırada əyləşib gölzəyirdim. Tələsik sükan arxasına keçib nəsə fikirləşərək mənə baxdı. Arxa oturacağa əyilib nəsə götürdü. Mənə uzatdığında kitab olduğunu gördüm.
-Yol uzun olacaq, oxu...
Bu kitab isə Aleksandr Dümanın məşhur “Dartanyan və üç muşketyor” un ardı olan “20 il sonra” kitabından başqası deyildi. Atosun oğlu Raul məndə maraq oyandırmışdı. Miledinin qisasçı oğlu Mordaunt isə məni qorxudurdu.
Maraqla oxuduğumdan ətraf aləmdə təcrid olunmuş durumda idim.Hacı müəllimin əlini çiynimdə hiss edən kimi diksinən kimi oldum. Hacı müəllim mənim saf halıma baxıb güldü.
-Əgər belə maraqlıdırsa sənə, 3-cü kitabını da verərəm. "Vikont de Brajelon, və ya 10 il sonra"
-O da var?-təəccüblə gözlərimi bərəltdim.
-Trilogiyadır əslində.
-Bəs niyə çoxları bilmir?
-Heç kim muşketyorların qocalığını istəmir.
Məni arabamda əyləşdirib irəliyə doğru yol aldıq...

Muellif