elim yanıma sürüşdü.Çetirli elim titreyirdi. Gözlerimi qapadıb derinden nefesimi derdim.
...
AYAZ
Eli meni kafeye buraxıb getmişdi. Qarşımdakı qıza gülümseyirdim.Adının Firuze olduğunu, ressam olmaq istediyini, ailesi ile deyil, neneleri ile yaşadığını öyrenmişdim. Men özüm haqqında esas melumatları bildirdikden sonra çay sifarişlerimiz geldi. Firuzenin acılı çayı xoşladığını indi görüb anladım. Men 2 -3 qend ya da şeker tozu elave etmezsen çay çay olmaz ki. Amma Firuze.
Firuze. Evvelki halından eser-elamet qalmamışdı. Sanki yuxudan ayılmış kimi idi. Medeniyyet ve incesenet haqqında xeyli danışdıq. Gözleri çox gözel idi. ehveyi gözleri ovsunlayıcı güce sahib idi.
-Ailenle ciddi problemin var?-nehayet ki beynimi didib parçaltan sualı verdim. Ehtiyatla olsa da.
Barrmağını stekanın kenarında dövre vuuruub gezdirdi.
-Menim yox, amma onların var.
-Niye?
-Qız uşağıyam da, onun üçün.
...
FİRUZE.
Ayaz. Yerime qabiliyyetini qezada itiren genc. Hal-hazırda elil arabasına mehkum olan reqqas. Tanqo reqqası. Masaya dirseklenib elimle çeneme dayaq verdim. Maraqla onu dinleyirdim. Amma ailem haqqında sualı meni göyden yere çırpdı.
-Seni sevmirler heç?
-Akifi çıxmaq şertile yerde qalan aile üzvleri menimle heç maraqlanmırlar. Akif-böyük qardaşım.
...
AYAZ
Nezere alsaq ki, men elilem, kafedeki baxışları öz üzerime cemleşdirmekde teccüblü heç ne görmürdüm. Bu vaxt erzinde internet vasitesile Azerbaycanda elillere olan mmünasibeti öyrenib dehşete gelmişdim. Onlara xeste, infeksiyalı kimi baxırlar. Qüsurlu olduqları üçün uzq gezmeye can atırlar.
Evvela, elillere “yerime qüsuru” olan şexsler demek bağışlanmaz sehvdir. “Qüsur” sözünün menası “ayıb”dır. İndi zehmet çekib düşünün: Burada hansı ayıbdan söhbet gede biler? “Yerime mehdudiyyeti” demek yerine düşer.
İkincisi, elil insanların, elece de kar, kor, lal insanların ferqli dünyagörüşü, düşünce terzi olur. Onların heyata 4 elli yapışıb pozitiv, optimist enerji saçmalarıni diqqetle müşahide edin. Heç her terefli

<< 1 [2] 3 4 5 >>