Həyat başlarsa...13 bölüm
Ağlamağım sakitləşənədək o divanda qaldıq. Eyni formada. Heç tərpənmədən. Mən hələdə Arazın sinəsinə başımı qoymuşdum, o da çənəsini mənim başıma. Sonda Araz məni geri çəkdi
- Dodağını həll edək, sonra da yat. Yaxşı?- başımı salladım. Araz yavaşca dodaağımdakı qanı təmizlədikdən sonra, məni öz otağına apardı. Udqunaraq içəri girdim. Əslində divanda yataram deyə düşünmüşdüm. Otağı da salon qədər sadə idi. Böyük bir şkaf, qara amma üzərində ağ üzlük olan bir yataq və masa. Salondan daha böyük idi. Araz məni çağıranda ona baxdım
- Sən burda yat. Mən salonda yatacam. Nə isə lazım olsa de. Narahat olma. - şkafdan ağ, bol bir t-shirt çıxartdı.
- Bunu geyin- dedi. Əlimə aldım.Tam otaqdan çıxacaqdı ki, əlini tutdum. Səhər bundan peşman oacağıma aid yazı imalaya bilərdim.
- Mənimlə qal- Araz gözlərini qısaraq mənə baxdı. Bu kinayəli bir baxış deyildi. Əminsən mənasında baxırdı
- Xaiş edirəm- dedim. Araz otağa girərək qapını örtdü. Otaqda bir qapı göstərib.
- Bura hamamdı. Üstünü dəyişə bilərsən- başımı sallayıb içəri girdim. Allah eşqınə mən neynirdim?
Aynanın qarşısına keçəndə dəhşətli bir görünüş ilə qarşılaşdım.Bu mən ola bilməzdim. Ağlamaqdan gözlərim şişmişdi. Əlimi dodağımdakı yaraya qoydum. Ağrı ilə geri çəkdim. Hər nə qədər ağrımasa da, toxunan kimi sızıldamışdı. Araz toxunanda ağrıtmaması təəccübləndirici idi. Saçımı biləyimdəki rezin ilə yığdıqdan sonra t-shirtü geyindim. Nə qədər bol olsa da, baldırlarımı tam örtmürdü. Əlimi üzümü yudum. Dişimi yumadan yata bilmirəm deyə, diş pastasını barmağıma sıxdım. Əlimdən gəldiyi qədər fırçalamağa çalışdım. Otağa qayıdanda Araz çoxdan üstünü geyinmişdi. Ya da altını geyinmişdi desəm daha düz olar. Üstü açıq, altında isə damalı bir gecə şalvarı var idi. Mənim girdiyimi bilməmiş olacaqdı ki, hələ də tavana boş-boş baxırdı.
- Divar kənarına keçsəm problem olar?- dedim. Bilirəm mənə ömək etmək istəyən birini istəklərimlə bezdirirəm. Araz heç çəkinmədən məni süzdükdən sonra. divardan