ü geyin gəl. Qırx ildə bir evdə yemək yeyəcəm onu da sən məhv elədin- əsəblə qaşlarımı çatdım
- O yeməyi mən hazırladım xatırlayırsansa- bir şey demədən otaqdan çıxanda, mırıldanaraq köynəyi geyindim. Şalvarı quruqtmağa ehtiyac yox idi. O qədər də islanmamışdı. Saçlarımı da bir az qurudub otaqdan çıxdım. Araz daha çox dayana bilməyib yeməyə başlamışdı. Üstünə ağ bir t-shirt geyinmişdi
- Nuş olsun- deyərək qarşısına oturdum. Yarım qalmış çayıma baxdım. Tam doldurmaq üçün əlimə almışdım ki, Araz əlimdən alıb
- Yeni bir problem istəmirəm.- deyərək doldurmağa özü qalxdı. Gözlərimi çevirdim. Çayımla birlikdə geri qayıdanda, sakit yeməyə davam etdi. Axırda dayana bilməyib.
- Həə həyat necədi. Yatıb qalxa bilirsən?- dedim sıxıntıyla. Sən ciddisən mənasında mənə baxdı.
- Bundan daha yaradıcı bir sual tapa bilmədin?- deyə iç səsim məni lağa qoydu. Araz çəngəlini yerə qoyub mənə baxdı
- Səndən soruşmaq lazımdı. Nə də olsa evdən qaçan sənsən. Başımı sıxıntıyla aşağı endirdim. Bu barede danışmaq istədiyim ən son adam Araz idiş
- Bu barədə danışmasaq- sual verməmişdim. Amma səsim sual kimi çıxmışdı.
- Bu barədə danışacağıq- dedi net bir səslə. O dəqiqə özünü qorumaya keçdim
- Onda sən də Ümidi tanıdığınızı niyə heç kimə demədiyinizi deyəcəksən- qaşlarını çatdı
- Mənimlə bazarlıq eliyirsən boşboğaz?- çıyın sıxdım. Bilmişcə gülümsədim
- Siz necə başa düşmək istəyirsinizsə cənab Odun- üzü gərildi
- Ümidlə dost olduğumuz gizli bir şey deyil- yan yan ona baxdım
- Baxma elə- dedi. Sadəcə maraqlanırdım
- Arxaslnda bir şey olduğuu ikimiz də yaxşı bilirik. - Araz ayağa qalxdı. Məndə onunla birlikdə qalxdım.
- Olsa belə bunun sənə aiidiyyatı yoxdu boşboğaz- önünə keçdim
- Birincisi; Əgər Ümidə aidiyyatı varsa maraqlandırır. İkincisi; mənim ailə problemlərimdə səni maraqlandırmaz. - Araz birdən məni qollarımdan tutub arxamdakı divara söykəyəndə ağsımdan kiçik bir çığırtı çıxdı.
- Neynirsən sən?- deyə bağırdım. Sehirləyən yasəmən ətri məni məndən almışdı belə.
- Kəs