Qelbimde soz kesikleri

Bölüm 42

Narden...
Aminin menim yanımda olmağı seçmesi üreyime yatmışdı... Bizi evimize Ayaz emi getirmişdi... Tebii ki, Aygün xala eksik qalmamışdı... Eve giren kimi etrafı nezerden keçirmişdi... Gezmediyi, girmediyi otaq qalmamışdı... Keçen defe xestexanaya telesik getdiyimizden yataq otağı olduğu kimi qalırdı... (Sabina Nur) Qaynanamın otağı görmesi rengimi deyişmişdi... Bir az oturub evin temiz olmadığından dad döyerek Ayaz eminin dili sayesinde çıxıb getmişdi... Aminçün divanda yer hazır edib onu uzatmışdım... Heleki dermanlarının vaxtına vardı... Yanımda getirdiyim ev geyimini üzerime keçirib temizliye başlamışdım... Meni gören lazım idi... Her yeri birce- birce silirdim... Amine temizlik şeraiti lazım idi... Hardasa 3 saat keleyim kesilmişdi... Aminse sakitce uzanıb arada atmacalarını eksiltmirdi... Eslinde, onun üzünü güldürdüyümçün sevinirdim... Teki gülsün... Teki xesteliyini, ölümü unutsun... En ümde arzum bu idi...
İşerimi bitirdikden sonra hamama üz tutub çimdim... Tertemiz olmuşdum... Üzerimi geyinib metbexe keçerek Aminçün diet yemeyi hazır etdim... Yaxşı ki, qaynatam düşünceli insan idi... Hekim yazdıqlarına uyğun her şeyi artıqlaması ile almışdı... Yemeyi siniye yığıb qonaq otağına üz tutmuşdum... Amini yuxu aparmışdı... Çox mesum görünürdü yatanda... Onu oyatmağa qıymasam da, dermanın vaxtı keçirdi... Eyilib yanağına öpüş qondurdum... Elini ovcuma alıb başımı sinesine qoydum...
- Ayyyy... - bir neçe deqiqe sonra Aminin sesini eşidib geri çekildim...
- Nese oldu? Haran ağrayır? - telaşdan elim- ayağıma dolanırdı az qalmış...
- Sakit... - Amin derinden nefes alıb buraxaraq rahatlamağa çalışırdı...
- Bağışla... - onu bele gördükce gözlerim sözüme baxmırdı...
- Sen nese etmedin... Sinemde ağrılar olur... - Amin özünü toplayıb gülümsemişdi...
- Men başımı qoymasam...
- Şşşş... Sen menim qadınımsan... Başını menim sinemden savayı hara qoyacaqdın ki? Sadece, xestelik... - Amin meyus olmuşdu... Üreyim qan ağlasa

[1] 2 3 ... 6 >>