qolunu durmadan öpürdüm...
- Guya heyatında neçe kişi tanımısan ki? Cırtdan... - Amine nevazişim xoş gelirdi...
- Tek seni... Dayan, keçelinden öpüm... Lap yadımdan çıxmışdı... - Aminin başını çoxlu- çoxlu öpüb gülürdüm...
- Menimle oynayırsan? Cırtdan... Gel bura... - Amin belimden tutub meni üstüne aşırmışdı...
- Belke, men de başımı keçel edim? Ne deyirsen? Lap senden hevese düşdüm...
- Hmmm... Sene gösterecem hevesi... - Amin dodaqlarımı öpmeye başlamışdı... Bir neçe deqiqe sonra meni özünden ayırıb belini tutmuşdu... Deyesen, ağrayırdı...
- Men işe yaramayan kişiye dönecem bele getse... - Amin çox pis olmuşdu...
- Amin... Mene lazım olan senin yanımda olmağındır... Başqa da heç ne... - arxadan yavaşca onu qucaqlayıb çiynini öpmüşdüm...
- İndi bele deyirsen... Amma sene menim kimisi lazım olmayacaq bir gün...
- Sus... Birde bele danışma... Sen illerle xeste olmayacaqsan... İnşallah, tezlikle sağalacaqsan... (Sabina Nur) Bedliye qapılma... Ne demişdik? Her şey yaxşı olacaq... - Aminin çiynini öpüb onu yatağa uzadaraq qucaqlamışdım... Bu söhbetlerin ilk olmayacağını bilirdim... Belke de, bundan min qat artıq çetin veziyyet meni gözleyirdi... Amma dözecekdim... Başqa çarem de yox idi... Sevirdimse, dözecekdim... Derdi veren Allah dermanı da eksik etmezdi...

Amin...
Xestexanadan eve döndüyüm zamandan bir hefte keçmişdi... Bu müddet erzinde menim veziyyetim yaxşılaşmaqdansa, pisleşirdi... Geceler yata bilmirdim... Eseblerim bu sebebden alt- üst olmaq üzereydi... Yemek yeye bilmirdim... İştahım olmurdu. Ne yesem, qaytarırdım... Ayağımdakı şişlik getdikce bedenime de yayılmışdı... Çox danışa bilmirdim... Nefesim daralırdı... Gün erzinde qebul etdiyim dermanlar, vurulan iyneler, hekimin dietası, hetta heftede 3 defe xestexana aparatlara qoşulmaq bele veziyyetimi yaxşılaşdırmırdı... Menim bu veziyyetim her kesden artıq Nardeni incidirdi... Bütün eziyyetimi çekib qeydime qalan Narden idi... Geceler menimle birge oyaq qalırdı... Amma şikayet etmirdi...

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>