Her an gülürdü... Sağalacağımı, xoşbext olacağımı deyirdi... Ona etdiyim bütün sehvlerimi kenara qoymuşdu... Hele bir hefte idi ki, bu veziyyet davam edirdi... Ancaq men özümden iyrenirdim... Bezmişdim. Normal heyat şeraitine uyğunlaşan biri üçün indiki hal dözülmez idi... Bezen esebleşib Nardeni acılayırdım. Sonra peşman olurdum. İçimde özümü danlayırdım. Menim yanımda Nardeni xoşbextlik tapmırdı. Tapmayacaqdı da... Men getdikce daha beter olacaqdım ve onu daha beter incidecekdim... Amma bu barede Nardene deyende sözümü sonlandırmağa qoymurdu... Lap ömrümün sonuna kimi xeste olsam da, menim yanımda olacağını deyirdi... Onun semimiyyetine inanırdım... Amma bu xestelikle ömrümün sonuna kimi yaşamayacağımı da bilirdim... Ya ölecekdim, ya da sağalacaqdım... Möcüzeler filmlerde olurdu. Amma Allahdan ümid kesilmezdi... Narden her kelimesinde bunu tekrar edirdi... Allahdan ümid kesilmez...
- Hele iki tike yemisen... Bunu da ye... Qurban olum... - Narden elinde qaşıqla mene yalvarırcasına baxırdı...
- Of... Yaxşı... - qaşıqdakı şorbanı ağzıma alıb çörekden de çeynemişdim...
- Narden...
- Can, Can, Can...
- Neçe gündür evdesen... Mene göre hava üzüne hesret qalmısan...
- Sene göre yox... Öz isteyimle...
- Xestexanadan eşyalarını götürüb senedlere qol çekecekdin... Ele demişdin? - Narden mene göre işden icaze istemişdi...
- He... Ne olsun ki?
- Bu gün get... Havan deyişsin... Onsuz da, mene göre Novruz bayramını da xestexanada keçirmisen... 3 heftedir ki, normal insanlar kimi hava üzüne çıxmırsan... Men beleyem deye sen de özünü tecrid etme... Arada hava almaq senin de haqqındır... Hem başın açılar... Özünü yüksek ehvala kökleyersen... Bele davam etse, sonra özüm kimi senin de psixologiyanı pozacam... - Nardenin heyatdan qopub mene bağlanmasını istemirdim... Sonra mene nese olsa, heyatına davam ede bilmezdi... Bütün heyatını mene bağlayası deyildi ki...
- Yoxsa, erim meni görmekden bezib? Bu da menim nefesi daralanım... Lazım olanda üreyin isteyen qeder

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>