SİMURQ QUŞU (Real-fantaziya, yeni 50-50)
Küllerinden doğulmaq vaxtıdır indi.
5-Cİ BÖLÜM
NAZLI
-Hacıı müellim, haraya gedirik ?
-Firuzenin emalatxanasına...
Firuze?! Yadıma salmağa çalışdım. Bir deqiqe. Deyesen o qızdır. Ressam telebe. He, yüz faiz odur.
Hacı müellim süreti bir az artırdı. Yollar tehlükesiz idi.İnsan saye az da nezere çarpırdı. Maraqla gözlerini bize zilleyirdiler. Mesumcasına gülümsedim.
Amma anlamırdım doğrusu: Firuze niye? Nese olub ona? Yoxsa hansısa şekil çekib?
Men bu fikirlerle uğraşmaqda olum, Hacı müellim meni ireliye aparmaqda olsun. O vaxt ayıldım ki, artıq Hacı müellim qapının zengini basır.Maraq ve heyecanla gözlerimi bereltdiim.Budur, qapını Firuze açdı. Evvelce Hacı müellimle qısa söhbet etdi. Sonra menim qarşımda dizlerini yere atıb her 2 yanağemdan öpdü. Yanaqlarımı ovucları içine alıb möcüze yağan gözlerini mene zilledi.Men de öz nvbemde qollarımla boynuma sarılıb yanağına şirin öpücük qondurdum.
-Necesen, Nazlı?
-Yaxşı,-sevincle cavabladım.
-Lap ela!-deyib ayağa qalxdı.Arxama keçib qulağıma doğru eyilerek pıçıldadı.-Yum gözlerini.
Heyrte dolu gözlerle evvelce Firuzeye, sonra Hacı müellime baxdım. Her ikisi rahatlatdırıcı baxışlarla mene baxaraq eminlikle başlarını terpetdiler. Bir balaca fikirleşmek meqsedole şehadet barmağımı ağzıma qoydum. Her ne fikirleşib götür-qoy etdimde 2 neferin pıqqıltısını eşitdim. Hacı müellimle Firuze menim halıma dözmeyib mehribancasına gülürdüler.Küskün ifade alıb dodaqlarımı büzdüm. Qollarımı sinemde çarpazlaşdırdım. Yene mene baxaraq gülürdüler.
-Yaxşı, yaxşı, decel qız. İncitme bizi,-Hacı müellim yarı zarafat, yarı meslehet tonunda bildirdi.
-Ne var orda?-maraqla soruşdum.
-Hm! Demeyimiz düzgün sayılmaz. Görmeyin lazımdır.-Firuze arabama dirseklenib gözlerini qıyaraq bir az şübheli tonda söyledi.
-Yaxşı,- deyib gözlerimi berk-berk qapatdım.
...
FİRUZE
Ayazla ilk qarşılama ve söhbetleşmeden hardasa 1 aya yaxın vaxt keçmişdi artıq. Amma men sanki her şeyi dünen olubmuş kimi

[1] 2 3 ... 6 >>