x gözəldir, Firuzə bacı,-heyranlığını gizlətmədən bildirdi.
...
AYAZ
Əlinin mənə görə hər şeri ələk-vələk etməsi, şəhərin altını üstünə gətirməsinə söz tapa bilmirdim. Bir zamanlar rəqslərin cəmləşdiyi məkan olan bura “şəhər əfsanələri”ndən sayılırdı. Hardasa 25-30 ilə yaxın olardı ki, izi-tozu yox idi. Sovetlər dövründə gizli fəaliyyət göstərən bu obyektə müxtəlif rəqs növü üzrə həvəskar gənclər yığılırdı. Əllərinə keçən xarici mahnıları dinləyərək ritmlərə tabe olub bədənlərini rəqsə dəvət edirdilər. Ətrafda yaşayan hər kəs buranı bilsə də sirr kimi qoruyub saxlamışdılar. Hər gecə gənc həvəskarların cəmləşdiyi məkan səhərin gözü açılanadən canlanma içində idii. Hər tərəfli qapalı olduğundan xaricə heç bir səs çıxmırdı. Gənclərin valideynlərdən gizlətməyə cəhd edişləri həmişə iflasa uğrayırdı. Ata-analar ilk əvvəllər bundan qəzəblənsələr də, uşaqlarının hallarını görün razılıqlarını bildirirdilər. Getdikcə səs-soraq güclü sürətlə ətrafa yayılmağa başladı. Gözlənilən baş verdi. Ərazini ələ keçirənlər buranı idman kompleksinə çevirdilər. Gənclərə ciddi şəkildə xəbərdarlıq edildi ki, bir daha buralara ayaq basmasınlar, əks təqdirdə onları cəza gözləyir. Yavaş-yavaş dağılışmağa başlanan “gənc həvəskar rəqqaslar” valideyn məsləti ilə ayrı-ayrı peşə sahiblərinə çevrilsələr də qəlblərində basdırılmış arzular onları tez soldurdu.Müstəqillik qazanıldıqdan sonra kompleks xarabalığa çevrildi. Getdikcə məkan da yaddan çıxmağa başlandı. Əraziyə gələn təzə sakinlər bu “əfsanə”dən xəbərsiz idilər.
-Əli, mən sənə təşəkkür edim, bilmirəm.
-Bir şey deyil, qardaşım.
-Sən buranı necə tapdın bəs?
-“Rəqqaslar”dan birinin vasitəsilə.
-Kimdir o?
-Kəmaləddin Bağırov
-KİM?!-təəccüblədim.
-Düz eşitdin.
Yəni bir vaxtlar “Mədəniyyət və Turizm Nazirlliyi”ndə yüksək vəzifələrin birini tutan, tez-tez KİV-nə müsahibə verən Kəmaləddin Bağırovun özü?!
-Yaşı 70-a yaxınlaşır. İstəyir ki, yubileyi ərəfəsində bu əfsanəni reallığa çevirsin.
Gözlərimi dostumdan çəkib rəqqaslara