i var-gücümlə çalışırdım. Eynən qardaşım kifə çəkmişəm. Hər gün emalatxanama təşrif buyurub rəsm çəkməklə yorğunluğa “əlvida” deyirdim bir müddətlik.
...
AYAZ
“Simurq quşu” rəsm əsəri mənə çox təsir etmişdi. Gözlərimin önündən çəkilmək bilmirdi.
Əlinin yardımı ilə şəhərə çıxıb gəzintiyə başladım. Və birdən gözümə tanış biri sataşşdı. Firuzə. Skamyaların birində əyləşib rəsm çəkirdi. Əlidən cəld aralanıb arabamı ona tərəf sürdüm.
-Salam.
-A... Salam,-təəccüb və sevinc qarışıq ifadə ilə gülümsədi.
...
FİRUZƏ
Onu görməyi arzulasam da, nə bilim, bunun mümkün olmayacağğını düşünürdüm nədənsə.
Az sayda insanların keçdiyi yolların birində. Mən piyaada, o əlil arabasında.Söhbətləşə-söhbətləşə gedirdik ki, birdən əlimdən tutub məni dayandırdı.
-Mən gedirəm.
-Haraya?
-Xaricə. Müalicəyə.
-Əladır ki bu. Çox sevindim qərarına.
-Sənə təşəkkür etməlyəm.
-Niyə?
-Sənin rəsmin...O mənə stimul verdi.-deyib əlimdən öpdü.
...
8 İL SONRA
NAZLI
Keçən illər ərzində çox şey dəyişmişdi. Skripka üzrə getdikcə sürətlə mükəlləşmə. Mən də böyümüşdüm. Sənubər müəllimə mənə və digər şagirdlərinə balaca konsert təşkil etməyə qərara almışdı. Mənim Firuzə bacı ilə münasibətim gün keçdikcə daha da möhkəmləşirdi.Asiyə xala və Dilqəm əmi ilə yaşayışımdan razı idim. Dünyagörüşüm artırdı. Oxuduğum kitablar, izlədiyim filmlər, öyrəndiyim məlumatlar və s.
...
FİRUZƏ
8 ildir ki, ancaq internet vasitislə əlaqə qururuq. Ayazın onurğa sütunundakı ciddi problemlər müalicənin daha da uzunmüddətli olacağından xəbər verirdi.
Mən artıq rəssam idim.Sərgilərim təşkil olunurdu. Əsərlərim satışa çıxırdı. Tək bircə əsərimi satmaq niyyətində olmadığımı bildirmişdim-“Simurq quşu”. O əsərin qəlbimdə xüsusi yeri var.Maraq moxladıqca alıcıların da sayında artım baş verirdi. Amma satmırdım.Hər sərgidə nümayişdən sonra onu özüm evə gətirib baxırdım.
Nənələrimdən biri dünyasını dəyişmişdi. O biri isə ağır dərəcədə yataq rejimində idi. Evdə olmadığım vaxtlarda Akifin arvadı ona baxırdı. Bəli, böyük