baxdım.Uşaqken müellimim danışırdı azdan-çoxdan. Hemişe içini çekirdi. İndi anladım niyesini.O da “reqqaslar”dan biri idi. Peşekarlıqdan önce heveskarlıq hissi. Onu tapmalıyam tecili. Amma nece? Elil olduqdan sonra heç cür elaqe alınmayıb. Eli de bildirinb ki, ağır xesteliye düçar olduğundan xarice müaliceye yollanıb. Aile üzvlerinden heç biri hal-hazırda Bakıda deyil.Hansı ölkede olduğu bilinmirdi.
Bu söhbetden 1 ay vaxt keçmişdi.Her gün bura gelib izleyici roluna bürünürdüm. İçimdeki reqs ehtirası getdikce daha da süretle alovlanmaqda idi.Burda heç bir qayda-qanun yox idi. Hamı musiqinin ritmine tabedir. Heç bir müellimin kömeyi olmadan özleri beyinlerde qurduğu sehneni sergileyirdi. Bu genclerden bir neçesi ile söhbetden anlamışdım ki, maddi imkanları aşağı olduqları üçün peşekarların yanına getmeye gücleri çatmır. Onları buraya cem eden Ofeliya xanı idi. Hnaıs ki, mene “unudulmuş idman kompleksi” termini ile cavablamışdı. Onun Kemaleddin Bağırovla uzaqdan-uzağa qohumluq elasi var. Bağça müdiresi idi. Bu gecnleri qaranlıq küçeleri birinde serbest reqsleri görüb keçmiş “heveskar reqqas”a melumatını çatdırmışdı. Onun xahişi ile genclerle danışıqlar aparmışdı.
Hacı müellimin ise maşallah geniş elaqeleri var. Meni Elinin yardımı tapdı desem yanılmaram. Heç bir söz elave etmeden meni maşınına mindirib yollarda süretlendi.
-Oğlum, Firuzeni incitme.
-Üzrlü sayın, anlamadım.
-Qızın qelbini qırma. Onsuz da aile cehetden bexti getirmeyib...
Firuzenin çekdiyi resme baxdıqca gözlerimi özümden çeke bilmirdim...
...
FİRUZE
Nazli ve Ayazın resmimle tanışlıqdan 2-3 gün keçirdi.
-Ay balam, dur,-deye nenelerim bir yerde seslendiler.
-Off, qoyun yatım,-yuxulu ses yalvarıb nazik yorğanı başıma çekdim.
Bugünlerde emelli-başlı tenbelleşmişem. Seherin gözü açılmamış yerimden qalxan men indi heç idmana getmeye vax tapa bilmirdim. Bir elimle çeneme dayaq verib yorğun gözlerle yağlı, ballı, behmezli çöreklere tamaş edirdim.
İmtahanlar yaxınlaşırdı. Men de hemişeki kimi

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>