SİMURQ QUŞU (Real-fantaziya, yəni 50-50)
Küllərindən doğulmaq vaxtıdır indi.
5-Cİ BÖLÜM
NAZLI
-Hacıı müəllim, haraya gedirik ?
-Firuzənin emalatxanasına...
Firuzə?! Yadıma salmağa çalışdım. Bir dəqiqə. Deyəsən o qızdır. Rəssam tələbə. Hə, yüz faiz odur.
Hacı müəllim sürəti bir az artırdı. Yollar təhlükəsiz idi.İnsan sayə az da nəzərə çarpırdı. Maraqla gözlərini bizə zilləyirdilər. Məsumcasına gülümsədim.
Amma anlamırdım doğrusu: Firuzə niyə? Nəsə olub ona? Yoxsa hansısa şəkil çəkib?
Mən bu fikirlərlə uğraşmaqda olum, Hacı müəllim məni irəliyə aparmaqda olsun. O vaxt ayıldım ki, artıq Hacı müəllim qapının zəngini basır.Maraq və həyəcanla gözlərimi bərəltdiim.Budur, qapını Firuzə açdı. Əvvəlcə Hacı müəllimlə qısa söhbət etdi. Sonra mənim qarşımda dizlərini yerə atıb hər 2 yanağəmdan öpdü. Yanaqlarımı ovucları içinə alıb möcüzə yağan gözlərini mənə zillədi.Mən də öz nvbəmdə qollarımla boynuma sarılıb yanağına şirin öpücük qondurdum.
-Necəsən, Nazlı?
-Yaxşı,-sevinclə cavabladım.
-Lap əla!-deyib ayağa qalxdı.Arxama keçib qulağıma doğru əyilərək pıçıldadı.-Yum gözlərini.
Heyrtə dolu gözlərlə əvvəlcə Firuzəyə, sonra Hacı müəllimə baxdım. Hər ikisi rahatlatdırıcı baxışlarla mənə baxaraq əminliklə başlarını tərpətdilər. Bir balaca fikirləşmək məqsədolə şəhadət barmağımı ağzıma qoydum. Hər nə fikirləşib götür-qoy etdimdə 2 nəfərin pıqqıltısını eşitdim. Hacı müəllimlə Firuzə mənim halıma dözməyib mehribancasına gülürdülər.Küskün ifadə alıb dodaqlarımı büzdüm. Qollarımı sinəmdə çarpazlaşdırdım. Yenə mənə baxaraq gülürdülər.
-Yaxşı, yaxşı, dəcəl qız. İncitmə bizi,-Hacı müəllim yarı zarafat, yarı məsləhət tonunda bildirdi.
-Nə var orda?-maraqla soruşdum.
-Hm! Deməyimiz düzgün sayılmaz. Görməyin lazımdır.-Firuzə arabama dirsəklənib gözlərini qıyaraq bir az şübhəli tonda söylədi.
-Yaxşı,- deyib gözlərimi bərk-bərk qapatdım.
...
FİRUZƏ
Ayazla ilk qarşılama və söhbətləşmədən hardasa 1 aya yaxın vaxt keçmişdi artıq. Amma mən sanki hər şeyi dünən olubmuş kimi