məni dizləri üstə əyləşdirdi. Nəfəsimi tutdum. Gözlərinə baxdıqca özümə nəzarəti itirirdim yavaş-yavaş. Barmaqlarını üzümdə gəzdirib istiliyini hiss etdirəndə sanki real dünyadan qopdum.
-Mənim gözüm səndən başqasını görmür, gözəlim.
-Onda niyə...?-davamını gətirə bilmədim.
-Şşş.Sakit.-xırıltılı səslə qulağıma pışıldayıb yanağıma sehirli öpücük qondurdu.
...
AYAZ
Çığırtı səsinə səbəb pasiyentlərin birinin üstünə dağıdılan isti kofe olmuşdu. Baş həkim gənc qızı o ki var danlamışdı ki, qızın gözzləri ağlamaqdan qıpqırmızı olmuşdu.
Firuzə tələm-tələsik ayağa qalxdı. Ətrafa baxıb diqqətlə nəzər saldı. Təkrar nəzərlərini mənə yönəldib bir az şübhəli ifadə ilə soruşdu.
-Bəs o qız... Adı Angeladır-nədir.. Hm?!
Xəfifcə gülümsəmə ilə başımı tərpətdim.
-Sadəcə söhbət, başqa heç n.
-Onun sənə baxışlarını gördüm. Yalan demə,-qollarını sinəsində çarpazladı.
Gəlib keçən hər kəs maraqla bizim səhnələrimizə göz atıb gülümsəyirdilər.
-Doğrudan? Mənsə tam əksini müşahidə etdim: Olan-qalan nəzərlərini səndən çəkmək bilmirdi. Eləcə də sən ondan.
Firuzə heç nə demədən əyilərək əlləri ilə arabaya dayaq verib gözlərimin içinə dərin nəzər saldı.
-Sənə güvənim deyirsən, hə?
Çiyinlərimi uşaqtək çəkdim.
-Nə bilim...Amma niyə də olmasın?...Mən bəyəm pis adamam?
...
FİRUZƏ
Təkrar bağa çıxmışdıq. Mən skamyada əyləşib səmanı, yaşıllığı sey edərək gözəlliyin ətrini içimə çəkirdim. Gözlərimi yumub açınca üzümə əsən xəfif küləyin sığalını hiss eirdim.
Ayaz mənə baxaraq mehriban gözlərlə izləməkdə idi. Məndən uzaq məsafədə gözəl çiçəkləri sseçib dərirdi. Dodaqlarıma yumşaq təbəssüm qonaq gəldi. Arabir dayanıb gözlərini qıyaraq mənə baxması vardı. Küləyin darmadağın etdiyi saçları alnına töküləndə bir a başqa görkən alırdı. Çiçəkləri dizlərinin üstünə qoyaraq əli ilə təkərləri işə salaraq arabasını mənə tərəf yönləndirməyə başladı.Çiçəkləri mənə uzatdı. İylədikcə gözlərimi qapadırdım. Çox gözəl rahiyələri vardı.
...
AYAZ
Firuzə yanımda addımlamaqda idi. İkimiz də susqun