n vəziyyətini almışdıq. Amma arabir kəsişən baxışlarımız bizim əvəzimizə danışırdı. Mən arabanı saxladıqda o da dayanıb təəccüblə mənə baxdı..Əlimi uzatdım. İncə barmaqları ovcumda idi. Yavaş-yavaş barmaqlarına sığal çəkib astaca öpürdüm.
-Firuzə, bilirsən, dəfələrlə səni özümdən uzaq tutmaq istəmişəm, amma hər dəfəsində gücsüzlüyə düşürdüm.
-Niyə?
-Nə niyə?
-Niyə məni özündan uzaqlaşdırmaq istəyirsən?
-Sənə layiq deyiləm.
-Bu nə gic fikirlərdir cəm etmisən o boş başına?-inciklik sezildi tonunda.
Cavablaya bilmədim. Nəfəsimi tutub saxlayaraq ona baxdım. Yavaş-yavaş titrəyişinin şahidi oldum. Nəsə demək istəyiirdi ki, amma ilişib qaldığı yerdən çıxa bilmirdi. Gözləri dolmağa başlayanda yanağına 2 damcı süzüldü.
Lənət şeytana! Mən neyləyirəm axı? Gicin biri gic! Sən hansı ağılla qızın qəlbini param-parça edirsən?
-Aydındır-,-zorla deyib getməyə başladı.
Min ilin yuxusundan ayılıb həyəcanla ardınca sürətləndim. Biləyindən tutub dizlərimə əyləşdirdim.
-Bağışla...Mən...
Davamını gətirə bilmədim. Barmaqlarım axan göz yaşlarını yanaqlarından silməklə məşğul olmağa başladı.
-Bir daha məni incitmə,-səslənib boynuma sarıldı.
...
FİRUZƏ
Nəbzimin atdığı nöqtəyə dodaqlarını yaxınlaşdırıb öpdü.Əlimi yanağına buraxdı. Gözlərinə baxa-baxa barmaqlarım üzünün hər bir nöqtəsini incələyirdi. Hələ də dizlərinin üsgtündə əyləşmişdim.
-Ağırlıq etmirəm ki?-lao astadan pıçıldadım.ğ
-Xeyr. Mən ayaqlarımı hiss etmirəm.
-Elə demə.
-Amma elədir, gözəlim.
Əlinin tərsi ilə yanağımı oxşadı.
-Sən mənə Allahın hədiyyəsisən. Bilmirəm kimə hansı yaxşılığı etmişəm ki, səni mənim qarşıma çıxartdı.
Nə deyim, bilmədim düzü.
...
AYAZ
Məni təkrar içəri apardılar.Başımı arxaya çevirib mənə ümidlə baxan Firuzəyə gülümsündüm.
...
FİRUZƏ
Almaniyada ilk gecəm. Gözümə yuxu getmirdi. Elə hey çarpayıda oo tərəf-bu tərəf çevrilə-çevrilə qalırdım. Ayazı düşünürdüm. Tavanda onun əksini görürdüm. Mənə sevgi dolu baxışlarla gülümsəyişi.
Nə vaxt yuxuya getdim, xəbərim