baxışlar. Meni atıb geden anam-anam. Sırf elil doğulduğum üçün bunu özlerine “ayıb” bilen valideynlerim.
Nefesimin gedib geldiyimi bilmirdim. Firuze mene nese deyirdi, amma eşitmek qabiliyyetimi itirmişdim sanki. Ellerimden sürüşüb geden telefon уere düşdü. Bu 2 “insan” qarşılarımda diz çöküb ağlamaqdan qızarmış gözlerle mene yalvarmağa başladılar.
Hacı müellim, Asiye xala, Dilqem emi qaçaraq mene yaxınlaşdılar.
Qardaşım xerçeng idi. Sümük iliyi xerçengi. Men son ümid idim..
Bir terefden konset, bir terefden ölüm-qalım savaşı veren günahsız qardaşım...

Muellif Nigar

<< 1 ... 4 5 [6]