sen de ele yaşayacaqsan... - Arize xalanı qucaqlayıb neçe günlerden sonra ilk defe bele ürekden ağlayırdım... İçimde dolan göz yaşlarımı serbest buraxmışdım... Heyata dair ümidimi itirmişdim... Yaşamaq sevincimi Amin özü ile aparmışdı... Mende qalan bir tek xatireler idi... Bitib- tükenmeyen xatireler...

2 il 3 ay... Deqiqeler saatları, saatlar günleri, günler ayları, aylarsa illeri evezlemişdi ömrümde... Bir tek keçmişin qalıqları qelbimde kök salmışdı... Telefonda Röyanın mahnısını dinleyib gözümü pencereden çöle dikmişdim... (Sabina Nur) Narın- narın qar yağırdı... Etraf az da olsa, ağa bürünmüşdü... Fikirler meni uzağa aparmışdı... Sevib- sevildiyim günlere...
- Yene eyni mahnı ve yene sen tenhalıqda fikirlere qerq olmusan... - evveller xestexananı sevmirdim... Buralar mene en ağrılı günlerimi xatırladırdı... Ancaq Aminin yolunda davam etmeye qerar vermişdim... Bir il xestexanada staj keçmişdim... İşimi daha yaxşı menimsemişdim... Sonra baş hekimin yanında kömekçi tibb bacısı vezifesinde çalışmağa başlamışdım... İnsanları heyata bağladıqca, onları sağlamlıqlarına qovuşdurduqca xoşbext olurdum... Xestexanada her kes erimin öldüyünü bilirdi... Evveller mene yazıqları gelse de, sonralar güclü görünüşüm sayesinde bu fikiri silmişdim beyinlerden...
- Qar çox temizdir... Heç kimin qelbi bu qeder beyaz ve gözel ola bilmez... - mene sevgi dolu baxışlarını diken Cavidanı ani süzüb mahnını söndürerek üzerimdeki hekim xalatını çıxarıb yerinden asmışdım... Üstlüyümü geyinib çantamı elime alaraq qapıya yönelmişdim...
- Senin qelbin menimçün her şeyden temizdir... - Cavidan sözünü deyib qapını açmışdı... Dehliz boyunca irelileyib xestexanadan çıxaraq onun maşınına oturmuşdum... Cavidan maşını hemişeki mekana sürmüşdü... Yolları izledikce haradan- haraya deye düşünürdüm... Cavidanla xestexanaya işe düzeldiyim günün seherisi tanış olmuşdum... Ürek cerrahı idi... Bir defe evlenib- boşanmışdı... Sevmediyi biri ile ailesinin isteyi neticesinde aile qurduğu üçün peşman