itirdikden sonra anlayır... İndi kaş bele davranmasaydım deyib özümü danlayıram... Çalış, peşman olacağın söz danışma... Qelb qırma... Oğluna destek ol... Bu uşağı öz qızın bil... İnan ki, heç ne itirmersen... - Arize xala doğru olanları deyirdi... İnsan zamanında etdiyi sehvleri anlayanda gec ola bilir... Vaxtında ya sehv etmemelisen, ya da etdiyin sehvi düzeltmelisen...
10 gün keçmişdi... Anamgille qarşılaşdığımı bir tek Arize xalaya danışmışdım... Mene doğru etmediyimi, ne olsa da, onların övladı olduğumu demişdi... Eyni zamanda mene haqq da verirdi... bu günler erzinde Aygün xala yaxşılaşmaqdansa, daha beter günümüzü qara edirdi... Tebii ki, Aminle öz evimizde yaşayırdıq... Aminin veziyyeti günü- günden pisleşirdi... Hekim müalicenin xeyir vermediyini deyirdi... Amma müaliceye davam edirdik... Eyni zamanda bir çox ölkenin donor bankından Amine uyğun böyrek axtarılırdı... Bundan elave qohumlar müayineden keçseler de, heç kimin böyreyi Amine uyğun deyildi... Çox pis veziyyetde idik... Amini şen ehvala köklemeye çalışsam da, özüm içimi didirdim... Ona bir şey olacaq deye az qalmış deli olacaqdım... Tek teselli verenim Günel ve Arize xala idi... Güneli Vüsata şans vermeye razı salmışdım... Bir hefte idi ki, danışırdılar... Vüsat gecikdirmeden toy etmek isteyirdi... Tebii ki, yaxşı yola getseler...
- Amin, qurban olum, aç qapını... Men senden iyrenen deyilem... Aç... Sonra halın pisleşer... - her günüm bele keçirdi... Amin qaytaran zaman onu görmeyimi istemirdi... Qapını kilitleyirdi... Huşu özünden gedecek deye qorxurdum...
- Yaxşısan? - Amin qapını açan kimi qarşısına keçmişdim...
- Mene göre özünü incidirsen... Qoy, xestexanaya yatım... - Amin çox bedbinliye qapılmışdı... Xestexanada yatmaq isteyirdi...
- Yox... Men sene baxıram... Sağalacaqsan...
- Özünü aldatma... Men sağalan deyilem...
- Bilirem ki, sağalacaqsan... - onu yatağa uzadıb yanında yerimi almışdım... Amin çox arıqlamışdı... Bele getse, bir deri- bir sümük qalacaqdı... Onu izledikce