k istemirem!!! - Aminin xesteliyi olmasa, günlerle depresiyaya hazır veziyyetde idim...
- Arizeye xeber etmişem... Amine Günelgilde qalacağını deyib... - qaynanam sözünü deyib otaqdan çıxmışdı... Yene öz derdimle yaşaya bilmirdim... Yene güclü olmağa mecbur qalan mendim... Bu ne vaxta qeder bele davam edecekdi?..
Dörd aya yaxın vaxtı başa vurmuşduq... Amin olanlardan xeber tutmamışdı... Şefeq canının qorxusundan Peterburqa qayıtmışdı... Qaynanam bize rahatlıq vermişdi... Deyesen, peşman olmuşdu... En xoşbext hadise ise Günelle Vüsat arasında yaşanmışdı... Aile qurub Rusiyaya getmişdiler... Vüsat pulunu işe salıb Güneli qiyabi tehsile keçirmişdi... Onların adına sevinirdim... Aminin veziyyetinde gerileme olduğu üçün son bir neçe günde xestexanaya yatırılmışdı... Aminin qan qrupu menfi olduğundan böyrek uyğunlaşması baş tutmurdu... Her gün ağlayırdım... Onu itirmekden ele qorxurdum ki... Bunu düşünmek bele içime sıxıntı getirirdi... Az qalırdım deli olum... Allaha her gün yalvarırdım ki, Amini menden almasın... Men Aminden sonra çökerdim... Mehv olardım... Dehlizdeki stulda oturub Arize xalanı dinleyerek göz yaşımı tökürdüm... Aminin veziyyeti o derece pisleşmişdi ki, son iki günde heç kimi yanına buraxmırdılar... Bütün bedeni şişmişdi... Ne yeyirdi, ne yatırdı... Xestelik onun üreyini çox zeifletmişdi... Hekimlerin nezaretinde iyneler sayesinde ağrıları azaldılırdı... Hetta Allaha yalvarırdım ki, ona heç ne olmasın, men ondan evvel ölüm... Onun ölümünü görmeyim...
- Xeste sizi görmek isteyir... Veziyyeti çox pisdir... Xahiş edirik, onu çox yormayın... - tibb bacısı bele üzülürdü... Gözümün yaşını silib xestexananın gigiyenik qaydalarına emel ederek içeri keçmişdim... Amin gözleri qapalı şekilde yatırdı... Bedeninde şişlik olsa da, üzü arıq idi... Yatağa yaxınlaşıb stulda oturmuşdum...
- Amin... - qeherden sözümün ardını getire bilmemişdim... Eyilib elinden öpmüşdüm...
- Geldin? - Amin gözünü açıb üzüme zillenmişdi...
- Buradayam... Yanındayam... Meni sensiz