FİNAL

Narden...
Eşitdiyim ses meni keçmişime aparmışdı... Kederli günlerimin xatiresi canlanmışdı gözümde...
- Narahat olmayın... - üzümü dönüb qarşımdakı mene en doğma, elece de çox yad olan qadını süzmüşdüm...
- Narden? - anam heç deyişilmemişdi... Nece varsa, ele qalmışdı... Danışarken bele üz cizgileri eyni görünüşü alırdı...
- Xahiş edirem, dehlizde gözleyin... - özümü tox tutub sözümü demişdim... Anam kelime etmeden çöle çıxıb qapını qapamışdı... İndi neyise düşünecek vaxt deyildi... (Sabina Nur) Qarşımdakı xesteni düşdüyü veziyyetden xilas etmeliydim... Bacardığım ve bildiyim tedbirleri görmüşdüm... Qardaşımın yoldaşı vurulan iynelerden yuxuya getmişdi... Tehlüke sovuşmuşdu... Stulda oturub bir az özümü ele almağa çalışırdım... Bu qarşılaşmanı gözlemirdim... Çöle çıxıb ne deyeceyimi götür- qoy edirdim... Heyatın işine bax... Anamla üzleşmekden qaçırdım... Bir neçe deqiqe davam eden fikir dalğasından ayrılıb dehlize çıxdım... Anam ayaqüste idi... Meni görüb qarşımda dayandı...
- Veziyyet normal halına qayıtdı... Ancaq Ginekoloqa gösterib eve apararsız... - başqa ne deyeceyimi bilmirdim...
- Qızım... Çox sağ ol... Sene etdiklerimizden sonra... - anam , belke de, ilk defe mene bele içden "Qızım" demişdi... Sözünün davamını getirmeyib susmuşdu...
- Bu menim vezifemdir... Xeste indi yatır... Bir azdan özüne geler... - sözümü deyib yeniden otağa qayıtmışdım... Erizemi qarşıma qoyub sona kimi yazıb bitirmişdim... Diger işçiler gelen kimi baş hekimin yanına qalxıb erizemi vermişdim... Aşağı enib otağın önüne çatanda qardaşımı görmüşdüm... Çaşmışdım... Bu güne ikinci görüş tesevvür bele etmirdim... Derinden nefes alıb otağa çatmışdım...
- Sen? Bunun burada ne işi var? - qardaşım meni görüb esebleşmişdi...
- Oğlum... Sakit ol... O, burada işleyir... - anam hemişeki kimi qardaşımın qolunu sıxıb sakitleşdirmeye çalışırdı...
- Ne? Bu? Bu burada işleyir? Vau... Men seni saf bilirdim... Kimlere verdirib adımızı batırmısan? Kimin altına girmisen burada işe