. Ailəm mənə yalan deməz dedim necə bir halda olduğumu artıq sən fikirləş.- nənəm qaşlarını çatdı
- Bunu sənə Əfsun demişdi? - qalxıb yataqda bağdaş qurdum.
- Evə gəlib nənəmla anamın söhbətini eşitmədən əvvəl Əfsun demişdi. Bunları deyəndə inanmadım. Yenə məni utandırmaq üçün yalan deyir deyə fikirləşdim. Hətda anasını bu yalanlara qatdı deyə ona yazıq demişdim. Amma evə gələndə əsil yazığın mən olduğumu başa düşdm. Atasını bir qəhraman olaraq görmək istəyən balaca bir qızdan heç fərqim yoxmuş - yanağımdan bir neçə damcı yaş axdı
Nənəm başımı ovuclarının arasına alıb alnımdan öpdü. Geri çəkilib gözlərimə baxıb gülümsədi
- Qara gözlü gözəl qızım mənim. Sənə yalvarıram bizə bir şans ver. Atana, anana, mənə... Bunu səndən gizlədən bizə bir şans ver- Başımı sağa sola salladım
- Bunu yaddan çıxara bilmərəm nənə- dedim
- Bilirəm qızım. Heç olmasa evdə qal. Danışma bizlə amma evdə qal. Maraqlı qalmayaq sənin üçün. Həm sən özün belə harda qalacağını bilmirsən. Onlara cəza verim deyə fikirləşəndə, özünə cəza vermə. - başımı aşağı əydim. Haqlı idi. Bir gecə Arazda qaldım səhər qalxanda başıma qaxdı. Bir də orda qala bilməzdim. Aytəndə də olmazdı. Anamgil məni ordan götürərdi. Lara ya da Səlimin ailəsini narahat edə bilməzdim. Başqa seçimim olmadığı üçün nənəmə başımla razılıq verdim. Onlara evdə qalaraqda cəza verə bilərdim. Onlarala heç danışmayacaqdım.
Bu olanlar ruh halıma təsir etmişdi. Neçə gündü heç kimlə danışmırdım. Aytən, Lara, Səlimə qısa cavablar versəm belə, evdəkilərlə danışmırdım. Nənəm və babam mənimlə olan söhbətdən sonra rayone geri getmişdi. Məktəbdə də müzikaldan başqa heç kimə və heç nəyə fikir verməmişdim. Nə mənə naz atan Səlim nə də mənə bağıran Araz vecimə deyildi. Arada bir mənə kinayəylə baxan Əfsunu grsəm də ona da fikir vermirdim. Dərsdə bir neçə dəfə mənə söz atsa da fikir verməmişdim. Başıma gələnləri Əfsundan başqa heç kim bilmirdi. Mən heç kimə deməmişdim amma Əfsunda şübhələnirdim. Hər halda öz ailəsini utandırmaq istəməzdi. Ən