Həyat Başlarsa... 16 bölüm
Yol boyunca atam tək bir söz belə deməmişdi. Arada bir mənə baxdığını bilirdim, amma gözümü ön pəncərədən ona tərəf çevirmirdim. Dünəndən bu yana atamın gözlərində yalan görürdüm. O yalançı gözlərə baxmaq istəmirdim artıq. Maşın evin qabağında duranda maşından enib evə tərəf getməyə başladım. Anam qapıda görününrdü. Mənə xoşbəxtliklə baxarkən, onun ümidini qırıb yanından tək bir kəlmə belə demədən keçdim. Nənəm və babam salonda qarşılıqlı oturub söhbət edirdilər. Atam nənəmlə o qədər də yaxın olmasa belə , atam babamın hazırcavablığını hər zaman bəyənmişdi. Babam məni görəndə nənəmin qulağına nə isə deyib ayağa qalxdı. İlk əvvəl babamı qucaqladım. Ata nənəm ana nənəmə baxanda örtülü bir qadın idi. Ana nənəm otuz yaşında qadın kimi geyinsə də ata nənəm öz yaşını bildirməkdən çəkinmirdi. Nənəm mənim əlimdən tutub yanına oturdanda ona çətinliklə gülümsədim.
- Xoşgəldiz- nənəm iki əlimi buraxmadan mənə baxırdı. Üzünü buruşdurdu.
- Kaşki, xoşgörsəydik- gözlərimi ondan qaçırdım. Nənəm çənəmi yavaşca tutub ona baxım deyə başımı qaldıırdı
- Ananla atanı yox sayacaqsan qızım?- bizə diqqətlə baxdığına əmi olduğum ailəmə baxmadım
- Bu qədər il onlar məni yox sayıb. Mən niyə onları yox saymayım?- nənəm başını yana əydi
- Elə şey ola heç onlar sənin yaxşılığını düşündülər.- kinayəylə güldüm
- Yalan danışmağı çıxış yolu olduğunu deyəcək biri deyilsən nənə- nənəm gülümsəyərək yanağımı sığalladı
- Əlbətdə çıxış yolu deyil. Qızım, ananla atan nə qədər səhv olsa belə doğru bildiklərini etdilər. Onlar lap əvvəldən dedim...- Sözünü kəsdim. Əllərimi əllərindən çəkdim
- Bir dəqiqə bir dəqiqə. Deməli sən bunların hamısını əvvəldən bilirdin? Onlar mənə yalan deyəndə sən də onlarla birlikdə yalan deyirdin?- nənəm əllərimi tutub danışmağa çalışdı
- Hə amma qulaq as mə...- sözünü kəsib ayağa qalxdım
- Harasına qulaq asım? Ailəm mənə yalan deyib! Zibillərini örtüblər! Qəhramanım olan atam anama xəyanət edib! Yalan danışmaz dediyim nənəm, bütün bunları