bile bile bu yalan qoşulub! Daha neye qulaq asım men? Danışacaq neyiniz qalıb? Men uşaqlığımdan bu yana atamla anamın sevgisine heyran idim! İndiyse yalan olduğunu öyrenirem! Atamın başqa bir qadından uşağı var ee! Bir vaxtlar en yaxın refiqem olan qız atamın öz qızıdı. Daha neye qulaq asım deyirsiz?- deye bağırdım. Tam qapıya teref gedirdim ki, anam qolumdan tutdu, ağlayaraq
- Xaiş edirem qızım. Otur danışaq- ağlamağa çoxdan başlamışdım
- Dayanmaq mecburiyetinde deyilsen. -dedim- sen heyatımda gördüyüm en qürurlu qadın idin ana- anam qolumu buraxmırdı
- Aşıq olduğunda başa düşeceksen qızım. Bezen dünyadakı en qürursuz insan olmağın lazım gelir- qolumu eseble çekdim
- Erin seni hele qızın 2 aylıq olanda bezib aldatdı- deye bağırdım- qebul ele ana- atama baxdım- atam ikimizin de qeharamanı deyil- qapıya teref gedende nenem qabağıma keçdi
- Besdi artıq Aylin. Yuxarı ptağına çıx ve meni gözle. Bu işi hell etmeliyik. Artıq bele davam ede bilmez.- Nenemin gözlerine baxdım. Nenemin çekilmeyeceyini hiss edib eseble ayaqlarımı yere vura vura yuxarı otağıma çıxdım.
Otağıma çıxanda özümü yatağıma atıb ağlamağa başladım. Bu bir neçe günü heç sevmemişdim. Ölüm, yalan, derd başımızdan heç esgik olmurdu. Ağlamağım durana qeder başımı yasdığımdan heç qaldırmadım. En sonda göz yaşım qurtaranda ayağa qalxdım. Aşağıdan sesler gelirdi. Nenemin sesini eşotdom. Atama bağırırdı. Anamın ağlayaraq onu durdurmağa çalışdığına emin idim. Sesler kesildikden bir müddet sonra, otağımın qapısı tıqqıldadıldı Gözlerimi yumub yatırmış kimi eledim. Qapım açılıb biri yatağımın kenarına oturanda sesimi çıxarmaım. Nenem olduğuna emin idim. Eli ile başımı sığalladı.
- Yatmadığını bilirem decelim- dedi nenem. Gözlerimi yavaşca araladım
- Danışmaq istemirem- dedim sakit bir formada.
- Eger danışmasaq her şey daha da pis olacaq- güldüm
- Daha ne qeder pis olacaq nene? Ne qeder yaralı olduğumu başa düşürsen nene? Bu nu ilk defe Efsundan eşitdim. Etiraz etmişdim menim atam bele etmez demişdim.

<< 1 [2] 3 4 >>