ə uzun-uzadı hər şeydən havadan tutmuş müalicəyədək söhbət etdik.
Yatanda Firuzəni xatırlayırdım. Onun səmimiyyəti, pozitivliyi, optimistliyi. Hər müalicə prosesini onun xəyalı ilə başa vururdum.
-Hey, dostum.
Əlinin ittihamedici səsindən diksindim.Söykənib gözlərimi bərk-bərk qapatdım.Əlinin qəlbən gülüşünü eşidən kimi bir gözümü açdım.
-Nə var? Nə gülürsən?
-Sənin aşiqliyinə.
-Ha?! Nə danışırsan sən?
Əli yaşıllıqda bardaş qururaq əyləşmişdi. Netbuku bir kənara buraxıb maraqla gözlərini mənə zillədi.
-Danışsana.
-Oofff! Əli, başlama görüm.
-Nç, dostum, ya öz xoşunla danışırsan, ya da işgəncələrimlə danışmağa məcbur olarsan.İkisindən biri. Seç. Başqa variantı ağlına belə gətirmə.
-Səndə qorxmaq lazımdır,-deyib başımı buladı.
...Əliyə danışıb bitirdikdən sonra dərin fikirlərə qərq oldu. Yumşaq gülümsündüm. Fikirli gözlərini mənə zillədi.
-Sənin müalicən uzun çəkə bilər, dostum. 8 ildir ki, davam edir.
-Hə, bilirəm,-kədərlə başımı tərpətdim.
-Və?
-Mən onun qarşısına heç bir şərt qoymamışam, Əli. Qarşısına çıxan adam əgər onun qəlbiə yatarsa ərə gedə bilər. Bu qədər,-zorla dedim.
-Neçə yaşı var?
-27 olub bu yaxınlarda.
-Sənin isə 31 olacaq.
-Aha!
-Heç evlənmək söhbət olmayıb aranızda?
-Yox.
-Deyirəm bəlkə evlənəsiniz, hə?-maraqla gözlərini böyütdü.
-Axı necə?-yazıq-yazıq soruşdum.
-Oho! Sən heç evlənmə təklifi görməmisən?-şübhəli mənə baxdı.
-Əli, yığışdır bu söhbətləri görüm,-hirslə səsimi qaldırdım.
-Bir dəqiqə-bir dəqiqə! İndi anladım. Axmaqsan sən, Ayaz. Səni sevən qız var.Ağıllı, gözəl, bacarıqlı. Sən isə onu əlinin tərsi ilə geri itələyirsən. Utanmaq yoxdur səndə?
-Ay Əli, onun özü evlənmək istəmir.
-Hardan bilirsən?
-Anası dəfələrlə ona elçiləri sadalayıb, o isə ağına-bozuna baxmadan hamısına “yox” deyib.
-Və?
-Səbr!
-Ay insan, ay axmaq, o səndən gözləyir.Anla artıq!
-Bilirəm-qışqırıqla dedim.
-Sən isə bunu bilə-bilə...?!
Əli tamamlamadan ayağa qalxdı. Əllərini belinə qoyub o tərəf-bu tərəf gəzdikdən sonra qarşıma