i sevinc parıldayırdı.
Artıq gedirlər. Şamil mənə internetdən yazacağını bildirib yanağımdan öpdü. “Anamla atam” isə sadəcə mənə baxdılar. O baxışlardakı xəcaləti gördüm. Vecimə deyildi onsuz da. Mənə sevgi laızm idi. Onnlardan isə bunu heç vaxt görmədim.
İndisə heç kimi vecimə almadan arabamı sürürdüm. Saçlarımı açıb tökmüşdüm.Külək onu yöndəmsiz hala salırdı.

...
AYAZ
Əli və anamdan başqa heç kəs mənim Bakıya qayıtdığımı bilmirdi hələ ki. Əli xahişimi canla-başla yerinə yetirmişdi.Balaca restoranı bağlatdırmış, içərisini əsl gözəlliklə bəzəmişdi. Əynimdə mavi köynək-qolları dirsəyə qədər qatlanmış, qara şalvar, əlil arabamda əyləşmişdim.Tez-tez qolumdakı saata baxırdım. Ətrafa nəzər salmağı da unutmurdum. Ətrili şamlar, gözəl bəzənmiş süfrə.
Əli bir yolla Firuzə ilə tanış olub onu bura gəlməyi razı salmışdı.İndisə budur, qarşımda mənə heyrət dolu baxışlarla baxan gözəlim.
-Sən..?
Əlimi uzatdım. Barmaqlarına sığal çəkib masa arxasına dəvət etdim.
-Sən bura nə vaxt qayıtdı ki, xəbərim olmayıb?
Cavablamaq əvəzinə sadəcə gözlərinə baxdım...
...
FİRUZƏ
Səhər oyanıb gözlərimi tavana zillədim. Mənə evlilik təklifi gəlmişdi.
Nənəmin yataqdan qalxıb əl-üzünün yumasına könək etdim. Əynini dəyişdirib masa arxasında əyləşdirdim.
Emalatxanama getdiyim yolda qarşıma kim çıxsa yaxşıdır?! Dosdoğma anam!
-Danışmalıyıq.
-Səninlə eyni mövzuda danışmaqdan bezdim-soyuq şəkildə bildirdim.
-Bu dəfə evlilik deyil.
-Ha! Çox maraqlı gəldi. Buyur-kinayəmin duzunu artırdım.
-O xəstələrlə əlaqəni kəsirsən.
“Xəstə”-yəni əlil.
-Sənə qalmayıb kiminlə əlaqə qurub-qurmayacağım.
-Sənin bu hərəkətin bizim ailəmizin nüfuzuna zərər gətirir.
-Xeyir ola?! Mən ki, o ailəyə üzv deyiləm. Akif də deyil.Onun başqası ilə evlənməyini istəyirdiniz. Sizin qanununuza tabe olmadığı üçün onu da çıxdaş etmisiniz. Eynən məni etdiyiniz kimi.
Bu qadın mənə şillə vurmaq istəyirdi ki, onun biləyindən tutub bərk sıxdım.Gözlərinə qəzəblə baxdım.
-Sənin o “xəstə” adlandırdığın əlillər səndən