bilmedi.
Asiye xala erinin qoluna sığal çekerek onu sakitleşdirmeye cehd etdi. Amma onun da ittihameici nezerleri bu insanlara yönelmişdi.
-Qızım,-ağlamsınmış sesle anam yalvarıcı gözlerle mene baxaraq elini ireliye uzatdı.
Men celd özüme gelerek keskin süretle arabamı geriye çekdim.
-Mene “qızım” deme! Toxunma mene!-sesimi qaldırıb qezeble onlara baxdım.
Her ikisinin bir=birlerine dayaq verib ayağa qalxaraq mene teref addımlamaq istediklerini gören kimi Dilqem emimle Asiye xalam telem-telesik onların qarşısını kesdi.
-Ne isteyirsiniz? O, artıq sizin yox, bizim qızımızdır!-Dilqem emi sesini ucaltdı.
-Yalvarırıq, oğlumuzu xilas etsin,- yalvarış tonları getdikce daha da acınacaqlı hala gelirdi.
Qezeb ve göz yaşları içinde boğulma tehlükesi yaşayan men celd ellerimle qulaqlarımı qapadıb qışqırdım.
-GEDİN!
“Valideynlerim” Dilqem emi ile Asiye xalanı kobudcasına kenara iteleyerek yaxınlaşaraq arabamı titretmeye başladılar.Ellerimi qulaqlarımdan çekmeden daha da berkden seslendim.
-GEDİİİNNNN!!!
Bu defe onları qovalayan Hacı müellim oldu. Her ikisinin qollarından yapışıb kkeskin hereketle kenara iteleyerek meni qucağına aldı. Celd ve iri addımlarla oradan uzaqlaşmağa başladıq. Üzünü Hacı müellimin sinesinde gizledib göz yaşlarımı axıdaraq onun ağappaq köyneyini isladırdım.Xeyli uzaqlaşıb meni skamyada eyleşdirdi.Cibimden desmal çıxarıb mene uzatdı. Üzümü qurulaya bilmirdim. Axdıqca axırdı dayanmadan. Meni en çox yandıran onların sırf qardaşıma göre mene yalvarmaları deyildi. Hele de meni qebul etmedikleri idi. Onların gözlerinde bunu açıq-aydın şekilde görüb anlamışdım.
-Ağla, üreyini boşaltı..
-Keçermi?!
Hacı müellim meni özüne berk sıxıb qolları ile qucaqladı.
-Qelb yarası keçmez.
Telefonuma gelen zeng. Ekrana baxdım. Senuber müellime. Zengi açan kimi onu narazı sesini eşitdim:
-Haralarda itib batmısan sen?
Hacı müellim zeng edenin kim olduğunu baxışlarımdan anlayıb telefonu ehtiyatla elimden qapdı.
-Senuber xanım, bir azdan gelirik. Arahat

<< 1 [2] 3 4 ... 9 >>