uzun-uzadı her şeyden havadan tutmuş müaliceyedek söhbet etdik.
Yatanda Firuzeni xatırlayırdım. Onun semimiyyeti, pozitivliyi, optimistliyi. Her müalice prosesini onun xeyalı ile başa vururdum.
-Hey, dostum.
Elinin ittihamedici sesinden diksindim.Söykenib gözlerimi berk-berk qapatdım.Elinin qelben gülüşünü eşiden kimi bir gözümü açdım.
-Ne var? Ne gülürsen?
-Senin aşiqliyine.
-Ha?! Ne danışırsan sen?
Eli yaşıllıqda bardaş qururaq eyleşmişdi. Netbuku bir kenara buraxıb maraqla gözlerini mene zilledi.
-Danışsana.
-Oofff! Eli, başlama görüm.
-Nç, dostum, ya öz xoşunla danışırsan, ya da işgencelerimle danışmağa mecbur olarsan.İkisinden biri. Seç. Başqa variantı ağlına bele getirme.
-Sende qorxmaq lazımdır,-deyib başımı buladı.
...Eliye danışıb bitirdikden sonra derin fikirlere qerq oldu. Yumşaq gülümsündüm. Fikirli gözlerini mene zilledi.
-Senin müalicen uzun çeke biler, dostum. 8 ildir ki, davam edir.
-He, bilirem,-kederle başımı terpetdim.
-Ve?
-Men onun qarşısına heç bir şert qoymamışam, Eli. Qarşısına çıxan adam eger onun qelbie yatarsa ere gede biler. Bu qeder,-zorla dedim.
-Neçe yaşı var?
-27 olub bu yaxınlarda.
-Senin ise 31 olacaq.
-Aha!
-Heç evlenmek söhbet olmayıb aranızda?
-Yox.
-Deyirem belke evlenesiniz, he?-maraqla gözlerini böyütdü.
-Axı nece?-yazıq-yazıq soruşdum.
-Oho! Sen heç evlenme teklifi görmemisen?-şübheli mene baxdı.
-Eli, yığışdır bu söhbetleri görüm,-hirsle sesimi qaldırdım.
-Bir deqiqe-bir deqiqe! İndi anladım. Axmaqsan sen, Ayaz. Seni seven qız var.Ağıllı, gözel, bacarıqlı. Sen ise onu elinin tersi ile geri iteleyirsen. Utanmaq yoxdur sende?
-Ay Eli, onun özü evlenmek istemir.
-Hardan bilirsen?
-Anası defelerle ona elçileri sadalayıb, o ise ağına-bozuna baxmadan hamısına “yox” deyib.
-Ve?
-Sebr!
-Ay insan, ay axmaq, o senden gözleyir.Anla artıq!
-Bilirem-qışqırıqla dedim.
-Sen ise bunu bile-bile...?!
Eli tamamlamadan ayağa qalxdı. Ellerini beline qoyub o teref-bu teref gezdikden sonra qarşıma

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 9 >>