Varlı bir oglan və kasıb qız bir-birlərini sevirdilər.
-Mən səni sevirəm dedi oglan.
- Məndə səni sevirəm cavabladı qız.
- Amma biz heç vaxt bir yerdə ola bilmərik. Mən bilirəm dedi qız. Ama mən səni o qədər sevirəm ki, bu mənimçün heç bir əhəmiyyət kəsb eləmir dedi qız. Və birdən.
- Qaçırt məni! Daim səninlə olmaq istəyirəm.
- Oglan dedi:
Yox mən belə edə bilmərəm. Əvvəlcə valideyinlərimizin razılıgını almalıyıg.
- Sən ki bilirsən onlar razı olmayacaqlar! Mən sənsiz yaşamaqdansa ölsəm yaxşıdır dedi qız. Onda bizə ölmək qalır cavabladı oglan. Onlar bir qalanın zirvəsinə çıxdılar, aşagı boylandılar.
- Qız dedi:
Mən çox qorxuram. Sən itələ məni özüm bacarmaram. Oglan itələdi. Qızın necə öldüyünü görəndə, özünü atmaq fikrindən vaz keçdi. Evə qayıtdı. İllər keçdi, 60 ildən sonra oglan qocalıgdan vəfat etdi. Göylərdə onların məhkəməsi başladı.
-Kim birinci olacaq dedi hakim.
- Xanımlar birinci dedi oglan. Və qızın Məhkəməsinə Başlanıldı. Suallar verilir qıza. Sən məscid qanunlarını pozmaq istəyirdin?
- Hə Amma sevgi naminə. Sən valideyinlərinin sözündən çıxıb onlara qarşı hörmətsizlik etdin.
- Hə amma Sevgi naminə. Sen özünün qaçırdılmasını istəyirdin. Bununlada özünü və oglanı günaha batırmaq istəyirdin??
- Hə amma sevgi...Sen onuda özünüdə öldürmək istəyirdin!!!
-Hə amma sev... Sen onu cinəyatkar elədi özünü öldürtməklə!!!
- Hə amma..
-CƏHƏNNƏM !!!
- Oglan gəldi. Sual verilir. Sən valideyinlərinin sözündən cıxmadın. Hə bilirəm çünki ata və ana hər kəsdən üstündür. Sən məscid qanunlarını pozmadın və bununlada onu geridə qoydun.
- Hə bilirəm.
- Amma Sən onu öldürdün axı?
- o özü bunu xahiş etdi.
- Sen özün ölmək istəyirdin??
- Hə amma mən vaxtında fikrimdən döndüm. Çünki bu böyük günahdır.
- Onda Cənnətə Xoş Gəlmisən..!