Varlı bir oglan ve kasıb qız bir-birlerini sevirdiler.
-Men seni sevirem dedi oglan.
- Mende seni sevirem cavabladı qız.
- Amma biz heç vaxt bir yerde ola bilmerik. Men bilirem dedi qız. Ama men seni o qeder sevirem ki, bu menimçün heç bir ehemiyyet kesb elemir dedi qız. Ve birden.
- Qaçırt meni! Daim seninle olmaq isteyirem.
- Oglan dedi:
Yox men bele ede bilmerem. Evvelce valideyinlerimizin razılıgını almalıyıg.
- Sen ki bilirsen onlar razı olmayacaqlar! Men sensiz yaşamaqdansa ölsem yaxşıdır dedi qız. Onda bize ölmek qalır cavabladı oglan. Onlar bir qalanın zirvesine çıxdılar, aşagı boylandılar.
- Qız dedi:
Men çox qorxuram. Sen itele meni özüm bacarmaram. Oglan iteledi. Qızın nece öldüyünü görende, özünü atmaq fikrinden vaz keçdi. Eve qayıtdı. İller keçdi, 60 ilden sonra oglan qocalıgdan vefat etdi. Göylerde onların mehkemesi başladı.
-Kim birinci olacaq dedi hakim.
- Xanımlar birinci dedi oglan. Ve qızın Mehkemesine Başlanıldı. Suallar verilir qıza. Sen mescid qanunlarını pozmaq isteyirdin?
- He Amma sevgi namine. Sen valideyinlerinin sözünden çıxıb onlara qarşı hörmetsizlik etdin.
- He amma Sevgi namine. Sen özünün qaçırdılmasını isteyirdin. Bununlada özünü ve oglanı günaha batırmaq isteyirdin??
- He amma sevgi...Sen onuda özünüde öldürmek isteyirdin!!!
-He amma sev... Sen onu cineyatkar eledi özünü öldürtmekle!!!
- He amma..
-CEHENNEM !!!
- Oglan geldi. Sual verilir. Sen valideyinlerinin sözünden cıxmadın. He bilirem çünki ata ve ana her kesden üstündür. Sen mescid qanunlarını pozmadın ve bununlada onu geride qoydun.
- He bilirem.
- Amma Sen onu öldürdün axı?
- o özü bunu xahiş etdi.
- Sen özün ölmek isteyirdin??
- He amma men vaxtında fikrimden döndüm. Çünki bu böyük günahdır.
- Onda Cennete Xoş Gelmisen..!