tək şey bu mahnıyla rəqs edib əylənmək olacaqdı.
Axrıncı dəfə saada baxanda saad 22:45 idi və rəqs etməyə başladığımızdan bəri oturmamışdıq. Lara, Aytən, Səlim və mən dəli kim rəqs etdik hətda mahnı belə oxuduq. Yerimizə oturanda gülməkdən qarnıma aörılar girmişdi və dikdabana görə ayağım şişmişdi. Səlim qolunu çiynimə qoyanda ona söykəndim. Çox yorulmuşdum.
Gülən üzüm bizə tərəf gələn Əfsunu görəndə düşdü. Qabağımda durub
- O Aylin görürəm tez sağalmısan- dedi. Məqsədi nə idi bunun? Tək günah atamda deyildi. Nə qədər atamı günahlandırsam da, Elmira xalada az günahkar deyildi. Səlimin yanından durub Əfsunun qolundan tutdum və qırağa çəkdim.
- Nə eləməyə çalışırsan sən- dedim- bu hadisədə atam nə qədər günahkardısa anan da o qədər günahkardı. Heç qəlbinə toxunmur?- nifrətlə gözlərimin içinə baxdı
- Sənin qədər də yox Aylin. Mən indiyə kimi nə atamı, nə də anamı qəhrəman olaraq gördüm. Hətda atam mənim öz qanından olmadığımı bilə bilə öz qızı kimi davranarkən, sən öz atanı qəhraman bildin. Dünyanın ən yaxşı atasıymış kimi davrandın. Buna görədə ən çox ağrınını sən çəkəcəksə- deyib qolunu çəkdi və oturduğu yerə geri qayıtdı.
Əsəblə çantamı və pencəyimi götürüb çölə çıxdım. Çıxmadan əvvəl Aytən qolumdan tutsa da ona tək qalmaq istədiyimi dedim. Çolə çıxanda gözümdən axan yaşı nifrətlə sildim. Haqlı idi
- Lənətə gəlsin!- deyə bağırdım. Onun haqlı olması məni pis hiss etdirirdi. Lənə gəlsin o haqlı idi.
Biri adımı çaxıranda refleks olaraq arxaya baxdım. Araz olduğunu görəndə əəsblə yoluma davam etdim. Küçənin təmamiylə boş olduğunu indi bilirdim.
Araz sürətlə gəlib qolumu tutanda bağırdım
- Burax məni!- məni susdurdu
- Şşşt bir az danışacağıq sadəcə- əsəblə danışmağa davam elədim.
- Danışmaq filan istəmirəm. Əgər səhər elədiklərinə görə üzr istəyəcək ya da nə isə deyəcəksənsə vecimə də deyil. Yox əgər təşəkkür istəyirsənsə. Təşəkkür. Amma indi tək qalmaq istəyirəm. Məni tə...- Arazın dodaqları sözümü kəsib sərtcə dodağıma dəyəndə gözlərim təəccübdən