O qədər darıxıram ki…………
Darıxıram gülüşün, baxışın, yanımda
yerişin üçün…
Səninlə bir şeylər danışmaq, səndən bir
şeylər eşitmək üçün darıxıram...
Səni dinləmək, məni dinləmən üçün
darıxıram……
Çox şey “borcluyam” sənə, bəzən hətta
qorxuram sənə olan “borclarımı” necə
ödəyəcəyəm deyə……
Bəzən bir çarəsizlik, bir ümidsizlik çökür
beynimə………
həsrətin və heç bitməyən sənsizlik
ağrısı bir vaxtlar çox incitdi məni……
sonra buna alışdım……sonra nə hiss
etdiklərimi anlaya bilmədim……
Səninlə işim bitdi…….Yarımçıq qalanları
saymağa başladım.
Gözlərimdə kirpiklərimlə boğuşan
damlaları boğazımdakı düyünlərimdə
gizlətdim.
Mən səni həsrətli təqvimlərdə deyil, bu
şəhərə gəlməyəcək yağışlarda üzərimə
yağ deyə axtardım.
Düşünmə ki sənin üçün darıxmaq tək və
qaranlıq otağımda gecə olunca əlimə
siqaret götürüb, digər əlimdə şəkilinə
baxaraq dusunmekdi.
Sənin üçün darıxmaq gecə başımı
qaldırıb zülmət qaranlığa baxaraq
günəşi axtarmaqdır.
Dilim səssizdir, heç susmayan sükutun
pıçıltısı hələ də qulağımdadır.
Özüm mən özümə darıxmağı, gedəni
gələcək deyə gözləməklə
qarışdırmayım deyə hey təsəllilər
vermişəm.
Mən gəlməyəcəyini, gəlsən də özüm
gedəcəyəmi bilirəm……
Nə çətinliklərlə böyütdüyüm
xəyallarımı getdiyin gündə, getdiyin
saata basdırdım.
Gedərkən söylədiklərin ağrıtdı məni…
həm də lap çox……sənin üçün
darıxmağım da bu gün ağrıtdı məni…
kaşki ürəyimdə saxladığım həsrətini öz
əllərimlə boğa bilərdim……
Bilirsən……… sənsiz bu gün şəhərdə
küləklər daha səsli və sürətli əsir.
Məcbur olaraq dinləmək
məcburiyyətində qalır insan……
Hər əsintidə köhnələrdən ötəri, lakin
təzə bir yaş axır gözlərimdən………
Darıxmaq günahsa əgər, darıxmaram
bundan sonra………hmm…..amma bu
gün bir az darıxdım………əslində
darıxmaq istədiyim üçün
darıxdım…..darıxmaq özü də bilmədən
insanın Tanrıya etirazıdır…….bəlkə elə
insan bir az havadan, bir az sudan, bir az
da darıxmaqdan ibarətdir?……..nə isə…..
qəliz sual oldu…………
Darıxdığım üçün bağışla məni