Kaş ki yanımda ola bilsəydin…
Kaş ki səhifələr dolusu acılarımı oxuyub
Ağlarkən seyr edə bilsəydim səni…
Və kaş ki bilsəydim yaşadığın bütün
acıları
Yaşaya bilsəydim səninlə bütün
xəyallarını
Və kaş ki uça bilsəydim səninlə
buludların üzərində …
Kaş ki oyana bilsəydim səninlə
yaşanmamış sabahlara
Səninlə silə bilsəydim yaşadığımı zənn
etdiyim illəri …
Və kaş ki illərə möhtac olmasaydı
ürəyim səni unuda bilmək üçün …
Bilə bilsəydin sənsizkən necə
mahnılarla dərdləşdiyimi
Kaş ki heç susmasaydı yazdığın şeirlər
Və kaş ki şeiri yaşaya bildiyim qədər
yaşaya bilsəydim səni …
Kaş ki mən bu qədər vicdanlı
olmasaydım
Çıxara bilsəydim ürəyimi yerindən
Kaş ki bu qədər qorxmasaydım senin
keçmişindən …
Tutulmasaydım bu qədər gözlərinə
Kaş ki heç baxmasaydın üzümə …
Və kaş ki mən bu qədər sevməsəydim
baharı
Kaş ki bir saniyə qoxlasaydın sənə
uzatdığım çiçəkləri …
Və kaş ki sevə bilsəydin mənim
sevdiyim qədər
İkinci baharın ola bilsəydim tükənməmiş
günlərində …
Və kaş ki ölə bilsəydim dodaqlarında …
Kaş ki mən soruşmasaydım özümdən nə
olacaq halım deyə
Və kaş ki uzana bilsəydim dizlərinə və
bir şeir oxuya bilsəydin mənə…
Kaş ki yana bilsəydim sənin ovuclarında
Yanan ürəyimə bir damla suyu çox
görməsəydin …
Və kaş ki yaşaya bilsəydim səni şeiri
yaşadığım qədər …
Kaş ki bir şeir olsaydı sevgimin meyvəsi
Onu böyüdə bilsəydim səni gözlərkən…
Və kaş ki birlikdə biz ola bilsəydik əl-
ələ …
Və kaş ki dediyin kimi bizi heç kimin
tanımadığı bir məkan ola bilsəydi yer
üzündə…
Və kaş ki “Kaş ki” lər olmasaydı
həyatımızda …