Həyatını günahlarla doldurmuş bir adam, yağışlı və palçıqlı bir gündə ayağı sürüşür və yerə yıxılır. Yıxılan zaman üstündəki paltarları çirklənməsin deyə əlləri ilə yerdən tutur və ayağa qalxır. Yerdən tutduğu üçün sağ əli daha çox çirklənmişdi. Amma bu bədəvi və mədəniyyəti olmayan biri, əlini yumaq birinə, bir yerə silməyi üstün tutur. Siləcək bir yeri olmadığından, həmin anda yoldan keçən bir uşağın başını oxşayaraq əlini silir və ordan ayrılır. Bu hərəkətdən uşağın xəbəri belə olmur. Adam qısa bir müddətdən sonra günahlarına tövbə edəcək fürset tapmamış vəfat edir.
Getdiyi yer mələklər tərəfindən göstəriləcəyi zaman çox qorxur, çünki həyatı günahlarla doludur. Cəhənnəmi gözləyərkən həmin anda mələklər ona cənnət bağçalarından bir bağça göstərirlər. Adam çaşıb qalır, çünki bu qədər günahı olduğu halda necə ola bilər ki, Allah ona cənnəti bəxş edir? O quluma söyləyin, bir gün əli palçığa bulaşdığında , o əlini silmək üçün bir uşağın başını oxşamışdı.
Etdiyi hərəkəti yalnış olsa belə, o uşaq yetim idi. Kimsə heç vaxt onun başını oxşamamışdı. O qulum pis niyyətli olsa da, o yetimi o qədər sevindirdi ki; mən də, o gözəl yetim qulumun hörmətinə, o günahkar qulumu bağışladım.
- Peyğəmbərimizdən bir hədis: << Kim məhəbbətlə əlini bir yetimin başına çəksə, Allah qiyamət günü yetimin başındakı tükün sayı qədər ona NUR BAĞIŞLAYACAQ>>