-.............................(Nəyə gedirəm? Onları bir yerdə görmək üçün?)
-Sən oranın dəqiq ortaq sahibindən birisən?
-Hə nəyə görə soruşursan?
-Heç hiss olunmur....
-Salam ****** ünvanına 1 pendirli pizza...
-Oldu cənab təşəkkürlər.......
-Mən bişirərdimdə nə isə...
Anar üzünü turşudub:
-Bir gün evdə qalmışam,zəhərlənmək fikrim yoxdu...
-Hiiiii yəni mən yemək bişirə bilmirəm?!!!!!
-Düz deyirəmdə...Mən sizdə olanda yeməyi həmişə ya Gülşən yada Sevinc xala bişirərdi....
-Dərslərim olurdu otağımda dərs oxuyurdum onda….(Əslində pəncərədən sənə baxırdım …Gülüşünə,ağaca çıxıb meyvə dərməyinə…Hətda telefonla danışdığın qızların adına kimi əzbər bilirdim…)
-Anar?
-Hmm?
-Telefonumu verə bilərsən?
-Niyə?!!!
-Gülşənlə danışmaq istəyirəm….
-Al mənim telefonumla zəng et!
-Anar xahiş edirəm telefonumu qaytar…Sən mənə inanmırsan?
-Sənə inanıram amma,…..
Elə bu zaman qapı döyülür…Anar pizzanın gəldiyini düşünüb qapını açır…Bu Elçin idi..Qaşının üzərindəki yara bandı isə diqqəti xüsusi cəlb edirdi…Anar qaşlarını çatıb:
-Nədi? Nəyə gəlmisən?!
-Anar onunla danışmalıyam….
-Gəl istiyirsən mənimlə danışaq hə? Nə deyisən?!!!!
-Anar!!!! Onu sevirəm!!
Anar evin qapısını örtüb Elçinə baxır…
-Ondan uzaq dur!
-Niyə axı niyə?!
-Elçin and içirəmki əgər dayım oğlu olmasaydın,səni elə burdaca öldürərdim!!!!!!
-Mənim fikrim ciddidir!!! Onu sevirəm niyə başa düşmürsən SEVİRƏM!!!!!!
Anar yumruğunu sıxıb:
-ÇOX BÖYÜK QƏLƏT EDİRSƏN!!!!!!!!
-Hə vur niyə dayanmısan!!!!
-Çıx get bu evdən!!!!
-Mən yenə gələcəm!!! Amma bu dəfə valdeynlərimlə! Görərsən!-deyib maşına minərək oradan uzaqlaşır…
Günel Anarın mətbəxə əli-boş gəldiyini görüb:
-Pizza hanı?
-Günel sən onu sevirsən?-deyib qızarmış gözlərlə ona baxır…….
Günel eşitdiyi bu cümlədən təəccüblənsədə titrək səslə:
-Kimi?...................
-Elçini!!!!!
-Yox…Anar gəl birdə bu mövzuya qayıtmayaq….
Anar masada oturub telefonunu fırladarq:
-Sənə elçi gələcəklər….