Bəs mənimlə niyə danışırsan?!!!!
-Duşa girəcəm,daha doğrusu onunla birgə,hələ gəlməyib deyə bilmirəm vaxtımı necə yubadım...
Aytən hirsindən yerindən qalxıb:
-Sən nə əclaf insansan!!!!! Sən məni nə zənn edirsən hə?!!!!!
-Eyyy qışqırma orda…
-Daha mənə zəng etmə heyvan!!!!!
-Yaxşı gəlirəm onda…
-YOX!!!!!
-O zaman mənə əmrlər vermə! İstədiyim zaman sənə zəng edərəm,istədiyim zaman ora gələrəm,istədiyim zaman səninlə evlənərəm! Hə birdə anamgilə dedim..Sabah gələcəklər…
-………………………… -………………………………….
-Sunayıda gətirim?
-Donuz!!!
-Gəlirəm haaa!!!
-Susdum…
-Afərin…
-Samir?
-Hə…
-Məni…………..
-Səni?
-Şey……..
-SƏNİ SEVİRƏM…ÇOX…..
Aytən Samirin dediklərindən sonra utanaraq telefonu söndürür...Yatağına oturub gözlərini yumaraq onu düşünür...
- O çox yaraşıqlıdır...Gözləri...Dodaqları...Baxışları...Sərt öpüşü...-deyə ürəyində düşünür...Birdən əli ixtiyarsız halda dodaqlarına gedir..Samirin onu zorla,lakin olduqca sehrləyici öpüşünü xatırlayır...Üzündə utanc dolu təbəssüm yaranır...

Ertəsi gün....Saat 09:35
-Hardasan?
-Evdə...
-Anar unutma buranın tək sahibi mən deyiləm,üstəlik sənin sənədlərinə qol çəkə bilmərəm...
-Bu gün atamgil gəlir...Axşama isə qonaqlarımız olacaq...Ancaq sabah gələ bilərəm.Nəysə olub?
-Yox...Oldu sabah görüşərik-deyib telefonu söndürür...Anarın onunla soyuq danışmasının səbəbi aydın idi...Dərhal qaşlarını çatıb ayağa qalxır...Çölə çıxdıqda Sevda ilə toqquşur..Sevda isti qəhvəni Samirin üstünə tökmüşdü...Samir ona diqqətlə baxıb əsəb və kinayə ilə:
-Bağışlayın Sevda xanım!!!!
-Çox üzr istəyirəm Samir bəy...İnanın doğurdan yanlışlıqla oldu...-deyib əlindəki salfetli Samirin qəhvəyi rəngə bulanmış ağ köynəyinə yaxınlaşdırdıqda Samir ona mane olur..
-Ehtiyyac yoxdur!!!-deyib hirslə içəri keçir...
Sevda gülümsünərək geri çevirilib otağına doğru gedir...Aytən əlində bir neçə not vərəqləri ilə otağından çıxıb Lətafətlə salamlaşır...
-Yanında heç kim yoxduki...
-Yoxdu,amma əsəbidi qoy icazə