-Zəhər!!!!!
-Hazırlaş səni evə qoyum,sonra mamagili götürməliyəm…
-Mənə maraqlı deyil!!!!
-Niyə belə edirsən?
-Get Sunayına gül al!!!!
-Heç qısqanmağın yeri idi?
-Sənin nəyini qısqanıram e?!! Adama da oxşamırsan!
-Məni Sunay bəyənib…BAŞQALARI ÖNƏMLİ DEYİL…
-Ona görə indi ayağıma gəlmisən?!
-Başa düşmədim?!!!!-deyib Aytənə doğru gedir…
-Nədi?! Guya sənin Sunayın nə gündədi!!!! Bilmirəm onun nəyini bəyənirsən…..
-Sinəsini…..
Aytən eşitdiyi sözdən gözlərini bərəldir…Samir isə heç də narahat deyildi….
Aytən əsəblə ayağa qalxıb:
-Tərbiyəsiz!!!! Mədəniyyətsiz!!!!Mənəviyyətsiz!!! Pozğun eşşəyi!!!!!
Samir gülərək:
-Onlar kimdi belə?
-Səndə heç utanma yoxdu?!!!!
-Sən soruşdun onun nəyini bəyənirsən, məndə dedim…
-Utanıram ki, sənin kimi insanla bir otaqdayam!!!!
Samir ona yaxınlaşaraq sakit səslə:
-Doğurdaaan? Hələ sevinki şirkət otağındasan…..
-Yaxın gəlmə mənə!!!! Qışqıraram yoxsa!!!!
-Qışqır….
-………………………
Samir ona yaxınlaşıb zərifcə üzündən öpür…Qulağına doğru əyilib pıçıltı ilə:
-Bu dırnaq izlərinin bədəlini ödəyəcəysən bir gün….-deyib özündən əmin tərzdə gülümsünür.. Qapıya yaxınlaşaraq:
-5 dəqiqəyə hazır ol….-deyib çıxır…
Hazır olmaq? Samirin o hərəkətindən sonra Aytən bu dünyada deyildi sanki…

Sunay böyük və uzun masada oturub yeməyini çəngəl ilə qarışdırarkən:
-Mənim qızımı kim incidib?-deyə içəri bəstəboy,ağ saçlı ,dolu bir kişi gülümsünərək Sunaya yaxınlaşıb oturur.
-Ata,işlərin bitdi?Nə tez gəlmisən?
-Sən işləri boş ver.De görüm niyə yeməyini yemirsən?
-İştahım yoxdur…
-Kimi aldadırsan? Səni əlimin içi kimi bilirəm.. De görüm nə baş verib?
-…………………………
-Sunay?
-………………………..
-Axı nə olub?
Sunay birdən ağlayıb:
-SEVMİR…SEVMİR…SEVMİR….Ata o məni sevmir…Mən acı çəkirəm…
-Qızım,Sunayım, sakit ol….-deyib sarılır..
-Mən aşiq oldum,ata…...Mən ona aşiq oldum…………………………
-Kimə? Axı kimdir o?
-Sa…Sami….Samir…-hıcqıraraq ağladığından sözləri tamamlaya bilmir….
-Samir kimdir?