nlı adamlardır..-deyə Gülnurə xanım məyusluqla oturur...
Aytən bunu görüb:
-Ana,əgər sən evimizdə bahalı mebellərlərin olmamasını, onlarla müqayisə olunmayacaq qədər şəraitimizə görə məyus olursansa,DƏYMƏZ...Unutma sən bu günə qədər bizi mərdliklə,bu dünyanın bütün pisliklərinə,atamın olmamasına rəğmən alnı təmiz, qeyrətlə saxlamısansa, bunun özü bir zənginlikdir...-deyib anasını öpür...

Sübhan bəy sözə başlayıb:
-Çox uzatmayaq...Ziyarətimiz məlum məsələdir.Asif bəy,oğlum sizin qızınız Güneli çox bəyənib..Elçin özünü formalaşdırmış birisidir..Hal-hazırda Polis vəzifəsində çalışır..Yəni gələcəkdə bu izdivac alınsa,maddi baxımdan narahat olmayın..Cehizdə lazım deyil...Əgər razısınızsa....
Rauf bəy onun sözünü kəsib:
Sübhan, qızımız hələ bu il ali məktəbə qəbul olub..Hələ qoyun bir oxusun,özünü dərk etsin..
Elçin tez dillənib:
-Əlbətdə təhsili çox önəmlidir..Mən hər gün onu apararam dərsə…Buna görə narahat olmayın.
Anar kinayə ilə astadan:
-Elə bu dəqiqə qızı sənə verdilər,qaldı universitetə aparmaq….
Günel bunu eşidib ürəyində sevincdən uçurdu sanki…Gözaltı Anara baxır..Anar Elçinə nifrətlə baxırdı.Hətda ona baxarkən dişlərini belə qıcamışdı…Günel buna anlam verə bilmirdi.Amma ürəyində Anarın belə etməsinə olduqca sevinirdi..

Artıq Ayəngildə hər şey hazır idi..Gülnurə qızına yaxınlaşıb:
-Onu sevirsən?
-Bilmirəm…Amma ona qarşı boşda deyiləm..
Səbinə ona baxıb:
-Az sevirsəndə,niyə boynuna almırsan?-deyib gülür..
-Sən sus!
Samir məhəlləyə çatdıqda maşında arxaya çevirilib:
-Ana, bax əgər qızı və ailəsini üzəcək bir şey deyəcəksənsə qayıdaq evə…
-Mənə göstəriş vermə sən!
-Yaxşı onda qayıdırıq –deyib maşını işə salmaq istədikdə Elmar bəy onu saxlayıb:
-Bura qədər gəlmişik,ayıbdır bizi gözləyirlər…-deyib maşından enir..Ardıca Nazlı xanım enərək məhəlləyə göz gəzdirir..
Samir maşını uyğun yerə park etmək üçün uzaqlaşır…Telefonla Aytənə zəng edib:
-Biz 5 dəqiqəyə sizdəyik…
Aytən təlaşla:
-Samir?!
-Nəysə olub?
-Bunu