sözlərdən sonra nə deyə bilərdiki? Sakitcə yerindən qalxır..Nazlı xanım isə dünəndən razı idi..Odur ki hər kəsdən öndə gedib evdən çıxır...Samir mətbəxə qaçan Aytənin arxasınca getmək istəsədə,Gülnurənin ona baxdığını görüb:
-Mən yenə gələcəm xanım...Anamın sözlərinə fikir verməyin çox xahiş edirəm..-deyib əsəblə pilləkənləri enib həyətə düşür..Nazlı xanım onu gəldiyini görüb:
-Samir!
-Mənim adımı belə çəkmə!!!! ONUNLA EVLƏNƏCƏM!!!!!!!!!!!!!
-Ata,siz taksi ilə gedin..
-Yaxşı oğlum,amma bir dəlilik etmə..
Samir maşına əyləşib oradan uzaqlaşır..Telefonu çıxarıb Aytənə zəng edir..
Aytən hönkürtü ilə ağladığından,Gülnurə xanım və Səbinə onu sakitləşdirməyə çalışırdı..
-Ay qız bəsdi,əsas odur ki Samir səni sevir..Sən o anasına fikir vermə ..
-Qızım,ağlama sən bilirsənki ağlamağına dayana bilmirəm...
-Al Samir zəng edir...
Aytən telefonu götürüb nömrəsini çıxarır....Samir növbəti dəfə zəng etsədə Aytənin telefonu sönülü olur...Əsəblə maşının sükanına vurur..
Rauf bəy və Günelin atası Asif bəy qonaqları qapıdan ötürüb içəri keçirlər...Günel indi Anara daha da sevgiylə baxırdı...Anar onunla zarafatlaşıb Günelin dediklərini,qız səsi ilə yamsılayırdı...
-“Mən hələ oxuyacam”
-Eeee Anar bəsdidə-deyib gülərək yüngülcə Anara vurur...

Artıq gecə yarıdan keçmişdi...Samir maşını evin önündə saxlayıb güclədə olsa enir...Belə vəziyyətdə onun avtomobili qəzasız idarə etməsi möcüzə idi...Maşının açarlarını bir qədər qapıda sınadıqdan sonra,o açarların ev qapısına aid olmadığını görüb cibindən evin açarını çıxarıb qapını açır...Divarlardan tutaraq yataq otağına çıxır...Özünü yatağa atıb yenidən Aytənə zəng edir...Telefona yenədə zəng çatmırdı..Aytənin adını sayıqlayıb yuxuya gedir..

Səhər saat 09:20
Aytən şirkətə gəlib bir-başa Samirin otağına çıxır...Qapını döymədən içəri keçir..Samir onun gəldiyini görüb yerindən qalxır...Aytən əlindəki vərəqləri masaya atıb:
-Qol çək!!
-Bu nədi?
-Daha burda işləmək istəmirəm!!!
-Bu sənin istəyinlə