Səlimovun qızına dəli deyirsən?!
-Xeyr amma,onun indiki halı heçdə normal deyil bunu özünüzdə bilirsiniz...
-O mənim yeganə balamdı...Bu günə qədər ona anada olmuşam,atada...Zəhram mənə bir vəsiyyət edib.Qollarımda can verərkən:(Daha bərkdən ağlayır)
-“Qızıma yaxşı bax Aydın..Onu incinməsinə,ağlamasına,üzülməsinə yol vermə” -demişdi.. Mən buna yol verə bilmərəm oğlum....Qızımı gözü yaşlı görə bilmərəm..-deyib hönkürtü ilə ağlayır..
Necədə ürək parçalayıcı bir səhnə idi...Sən demə bu insan arvadı öldüyündənbu yana evlənməmiş bütün həyaını qızına həsr etmişdi...
-Narahat olmayın..Nə köməklik lazımdırsa edərəm..-deyib evdən çıxır..Həyətə endikdə isə evdə çalışan işçilər maraqla Samirə baxırdılar...Samir maşını işə salıb oradan uzaqlaşır...

Ertəsi gün.... 10:47
-Sən niyə işə getmirsən? Dünən gələndən ağzına su alıb oturmusan..
-Ana,başım ağrıyır sonra danışarıq...
-Dünən Samirin anasıda tədbirdə idi?
-Hə gəlmişdi...
-Ondan sənə yar olmaz...Ağlını başına yığ..-deyə Gülnurə xanım,bu sözləri ilə Aytənin Samirə olan inamını azacıqda olsa azaltmışdı..Hələ dünən Sunayın da orda olması onun ürəyinə xal salmışdı...Bütün buları düşünərkən birdən gözündən 1 damla yaş süzülərək masaya düşür...

Günel pilləkənlərlə aşağı salona enərkən Anarı görüb təəccüblənir..
-Sən burda nə gəzirsən?
Anar gülüb:
-A bağışlayın öz evimdə izn almalı idim..Çox üzr istəyirəm Günel xanım..
-Yəni işdə olduğunu düşünürdüm sadəcə...Türkan xala hanı?
Anar ciddi üz ifadəsi alıb:
-Qonaqlığa gediblər..
-Nə qonaqlığı?
-Gərək hər şeyi biləsən?!
Günel diqqətlə Anara baxıb:
-Soruşdum sadəcə,mənə səsini qaldırma...
-Bu gün Elçinin ad günüdür..Lazımdırsa səni də apara bilərəm..
-Anar bilərəkdən edirsən?! Bilirsənki onu sevmirəm,niyə hər dəfə belə edirsən?!
-Bəs onda kimi sevirsən?-deyib Günelə yaxınlaşır....
-HEÇ KİMİ!!!BAŞA DÜŞDÜN HEÇ KİMİ!!!-deyib otağına çıxır...

Samir masadan telefonunu götürüb,Aytənin zəng etdiyini görür...
-Nədi?! Niyə zəng