gelec......
Anar qashlarini catib:
-Neye gelirki Elcin?!
-Niye qishqirirsan? Qoy sözümü bitirim..Elcin gelecek,ona mane olma...
-Nece yeni
?! Neye mane olmayim?!
-Günel ile restorana getsinler...Bir-birilerini tanisinlar....
Türkan xanim danishdiqca Anar dishlerini sixib daha süretli nefes alir ve özünü gücle saxlamishdi...
-Aileside bu ishe razidir...Hemde Elcin onu cox sevir...
-QELET ELIYIR!!!!
Sese Türkan xanim dik atilmishdi...Günel salondan Anarin sesini eshidib, elindeki kitabi bir kenara qoyur..Otaqdan cixib pillekenle ashagi enerken,Anar Güneli görür.Günel özünden asili olmayaraq Anarin shidetle ona baxdigini görüb dayanir..Nece de qorxurdu bu baxishlardan...Anar ona diqqetle baxib sesini qaldirir..
-Anamin beynine bunu sen salmisan?!!!!!
Günel ona sertlikle verilen bu sualdan hecne anlamayib Türkan xanima baxir...
-Menim beynime hec kim hec....
-Sen qarishma ana!!!-deyib Günele teref gedir...Günel onun qezebli addimlarini görüb udqunur...Heyecandan bütün elleri su icinde idi...
-Onunla danishmisan?!!!!
Günel bütün cesaretini toplayib:
-Yox..
Anar onun uzun köyneyinin cibinden telefonu cixarib baxmaga bashlayir..Günelinse qorxudan bütün bedeni keyimishdi...
Anar birden Günele baxib:
-Bes deyirsen danishmiram hee?!!!! Zengleri silmisen ancaq mesaj qalib Günel xanim!!!
Günel artiq dayana bilmeyib pillekene oturur..Ayaqlari sanki ishlemirdi..Anarin bu hali onu cox qorxutmushdu...
Anar Günelin qolundan tutub qaldiraraq qishqirir:
-Men senin nömreni niye deyishdim hee?!!!! Ona yene veresen deye?!!!!
-Anar oglum,sakit ol...
-Sen qarisma!!!!!! Men cavab gözleyirem Günel!!!
-Men ona vermemishem!!!
-BES O HARDAN BILIR?!!!!!! BELKEDE MEN EVDE OLMAYANDA GÖRÜSHÜRSÜZ!!!!
Bax bu heqiqetende ag oldu...Günel daha buna susa bilmezdi..


Qolunu Anardan cekib:
-SEN NE DANISIRSAN AXMAQ KÜTBEYIN?!!!!!
-Mene deyirsen kütbeyin?!
-Ay bala besdirin!!!!!!!!
-He sene deyirem!!! Bilirsen ne var?Artiq sene hecneyi