Aytən hiss edirdiki nədənsə heçdə bu iş yeməyinə bənzəmir..Masaya yaxınlaşdıqda isə Anarın ona qəribə baxdığını görür..
-Rəhbərlər hələ gəlməyib?
-Əyləş...-deyib Aytənin stulunu çəkir...Özüdə onun qarşısında keçib oturur..Ofisiant yaxınlaşaraq:
Nə buyurursunuz?
-Şərab...
-Siz?
-Heçnə.......
Restoran 20:18...
-Aytən,xahiş edirəm biraz rahat ol.
-Siz mənə yalan dediniz...İş yeməyi deyil bu..
-Bu gün mənim üçün ən dəyərli gündür.Sənə bir şey deməliyəm.
-Bunu şirkətdədə deyə bilərdiniz...
-Amma bu şirkətdə deyiləcək bir şey deyil...
-Yaxşı,o zaman tez deyin mən evə tələsirəm..
-Səni evinə apararam narahat olma...
-Nə narahatı?! Həm sizdən mən i aparmağınızı xahiş etmədim!
Anar qarşısındakı boşqabı onun önünə qoyub:
-Al,götür vur başıma daha keçib....
-Əstafurlah Anar bəy...Buyurun sizi eşidirəm..
-Mənimlə sizli-bizli danışma..-deyib şərabdan bir qurtum içib Aytənə baxır..
-Mənim səndən xoşum gəlir..Bunu deməli idim çünkü günlərdir bunu düşünürəm....
-........................................
-Sənə qarşı hisslərim keçici deyil,yəni əgər sən razı olsan hələki sevgili ola bilərik?
Aytən onun bu sö-zlərindən şokda idi..Axı o Samirin dostu idi...Amma bir tərəfdəndə düşünürkü, Samir onunla olan münasibətini Anara desəydi indi Anar ona eşq elan etməzdi..Deməli Samir onu sevmədiyi üçün bunu heç kimə deməyib...
-Səni həmin gün şirkətdə görəndə...Dəhlizdəki davanı xatırlayırsan? Samir katibələri otağına çağırıb tənbeh edəndə,biz yalnız qalmışdıq...
Aytən Samirin adını eşitdiyi an gözləri dolur..İçində heç kimin görə bilməyəcəyi atəş yenidən alovlanıb onu yandırır..
-Səninlə söhbət etdik..Üzündəki o məsumluq , o təlaş hələdə gözümün önündədir.O zaman belə şirin və gözəl görünürdün..
-Mən......
-Səni ağlımdan çıxara bilmirəm..Məni yanlış anlama amma deyəsən səni...Səni həqiqətən sevirəm....
Aytən donuq ifadə ilə onun üzünə baxıb:
-Məni bağışlayın..-deyərək ayağa qalxır...Sürətlə restorandan çıxıb taksiyə əyləşərək oradan