ə vermək keçir ağlımdan..
Türkan xanım onun bu sözünə gülümsünüb:
-Zamanla düzələcək Rauf bəy...
Günel Anardan öncə yuxarı çıxıb onun yatağını açır..Anar otağa girib özünü yatağa atmaq istəyir amma ayağı büdrəyib müvazimətini itirərək yıxılmaq istədikdə Günelin qolundan tutur..Lakin onun Anara gücü çatmadığı üçün ,Anarla birgə yıxılır...Günelin qolu əzilsədə Anar yıxıldığı üçün bərkdən gülürdü...
-Nəyə gülürsən axmaq?!
-Mən sərxoşam,daha sənə nə olub?
-Gücüm çatmadıdaa!!!-deyib qalxmaq istərkən Anar onun qolundan tutub aşağı çəkir...Ciddi üz ifadəsi alıb:
-Təbrik edirəm....
-Nəyi?
-Dayım oğlu ilə olan münasibətini...-deyib onun qolunu buraxır...Ayağa qalxıb köynəyini çıxararaq özünü yatağa atır...
-Kondinsioneri qoş sonra get...-deyib üzünü çevirərək yatır.....

Səhər 09:26....
-Sevda xanımı təcili otağıma çağırın...
-Oldu Anar bəy...
Az sonra Sevda qapını döyüb içəri keçib:
-Bəli,Anarbəy..
-Sevda keçən həftə olan təşkilatda ifa olunan mahnının bəstəsini verə biləsən?
-Şey...Anar bəy onu mən yox,Aytən bəstələmişdi...
Anar qaşlarını qaldırıb:
-Doğurdan? Aydındır Sevda xanım.Gedə bilərsiniz..-deyib ayağa qalxaraq Aytənin otağına doğru gedir..
Qapını döyüb içəri keçir..
-Necəsən?
Aytən ayağa qalxıb,buz kimi soyuq səslə:
-Yaxşıyam çox sağolun...Nəysə lazımdır?
-Hələdə mənə əsəbisən?
-Nə haqqında danışırsınız xatırlamıram...
-Həə? Nəysə...Mənə təşkilatda ifa olunan əsərin bəstəsi lazımdır...
-Əlbətdə..Bir dəqiqə gözləyin..-deyib şkafdan iri qovluğu çıxarıb vərəqləməyə başlayır...
Anar ona daha da yaxınlaşır...Aytən vərəqi tapıb başını qaldırdıqda Anarla üzbəüz dayanır...Anar gözlərini onun gözlərindən çəkmədən:
-Mənə bir şans ver...Mənə inan..-deyib onun əlindən tutur..Aytən tez əlini onun əlindən çəkib:
-Bu qədəri daha artıq oldu!Anar bəy, çox rica edirəm bu fikirləri beyninizdən atın!
-Atmayacam...Mən səni sevirəm niyə anlamırsan?
-Anar bə......
-Səni çox sevirəm....Hisslərimə inan xahiş