edirəm...............

Sunay xanım, Samir bəy aşağıdadır..
-Gəlirəm..-deyib aynada özünə son dəfə baxıb otaqdan çıxır...Pilləkənləri sürətlə enib Samirin boynuna sarılır...Samir onu özündən ayrıb:
-Hazırsan?
Sunay məyusluqla:
-Hazıram gedək...-deyib evdən çıxaraq maşına əyləşirlər...
Yol boyu Samir danışmasada Sunay susmaq bilmirdi...
-Bu gün qızlar gələcək bizə,hamısını toya çağırmışam..
Samir bunu eşidib birdən maşını dayandırır...Əsəblə Sunaya baxaraq:
-ORDA ATANDAN BAŞQA HEÇ KİM OLMAYACAQ!!!!!!!!
Sunay gözlərini Samirə zilləyib baxır...Samir onun belə məyus olduğunu görüb nisbətən səsini azaldır..
-Yəni çox adamın olmağının nə mənası?-deyib gülümsünür...Onun bu gülümsəməsində ürəklənən Sunay:
-Axı....
-Sunay!!! Sənə onlar lazımdır?!
-Əlbətdəki yox...
-O zaman toydan sonra görüşərsən hamısı ilə...
Sunay dodağını büzüb:
-Yaxşı....-deyib pəncərədən baxır...Az sonra klinikaya çatıb enirlər..Samir onu Rahibin otağına qoyub çölə çıxır..Telefonu götürərək...
-Salam Kazım bəy,mənə bazar günü üçün bir üzük təşkil edin..Necə yəni nə üzüyü? Həə toy üçün ...

Günel otaqdan öz əşyalarını bir qutuya yığıb aşağı enir...Türkan xanım onun gəldiyini görüb:
-Qızım,Anara zəng edim,axşam bizi yeməyə aparsın..Nə deyirsən?
-Şey...Mən gəlməsəm?
-Niyə?
-...........(Onu görmək belə istəmirəm, çünkü özümü yoxluğuna alışdırmalıyam...)
-Etiraz istəmirəm...Ailəvi yemək yeyəcəyik...-deyib mətbəxə keçir...Telefonu götürərək Anara zəng edir...
Anar Aytənin gözlərində itib,öz hisslərindən danışarkən telefonu zəng çalır..Ürəyində zəng edənə lənət oxuyub telefonu cibindən çıxarır..
-Üzr istəyirəm...-deyib çölə çıxır...
-Nədi,ana,nədi?!
-Zəhrimardı,çordu!!! Bu nə danışıqdı?!
-İclasdaydım ana,bağışla....
-Qulaq as,axşam neçədə gələcəksən?
-Bilmirəm,həmişə neçədə gəlirdimsə yəqinki o vaxtlar...
-Deyirdimki bu axşam bizi restorana yeməyə apar..
-Yaxşı,gələrəm danışarıq...
-Bura bax eyy,məni başından eləmə haa...
-Ana,söndürürəm