-Offff ,heç bilmirəm nə edim...Şirkəti də bir müddətlik Anara həvalə etmişəm.Yaxşı mən gedim,Sunay maşında gözləyir..-deyib ayağa qalxır..Həyətə enərək maşına əyləşərək oradan uzaqlaşır..

Səbinə əlində su Aytənin otağına gələrək:
-Bəlkə heç o yanındakı Sunay deyildi?
Aytən Səbinəyə baxıb:
-Heç özündə bilmirsənki,mənə nə təsəlli verəsən...
-Yox e..Yəni indi olarda yorğun olmusan,gözünə görünə bilər,yada....
-Səbinə! Mən uşaq deyiləm...Hər şeyi gördüm..(Ağlayır).Liftə keçən kimi sarıldılar...Oda onu sevir...Hər şey yalan imiş...
-Ağlama...Ona görə işə getməmisən?..
-Bu gün gedə bimərəm...Anar da bir tərəfdən..
-Samir səni sevir,Aytən.Bura gələndə onun sənə olan baxışlarını gördüm...Dil yalan söyləyə bilər amma gözlər heç vaxt...
-Başına dəysin onun saxta sevgisi!!! –deyib daha da bərkdən ağlayır.....

Rauf bəy həyətdən səslənərək:
-Günel,sənə kömək lazımdır qızım?
-Yox əmi,düşürəm indi...-deyib otaqdakı iri qutunu götürüb həyətə enir.Rauf bəy onu görüb cəld qutunu Güneldən alaraq maşına yerləşdirir...Hər kəs maşına əylədikdən sonra Günel son dəfə çevirilib evə baxır..
-Sənə olan sevgimi bu evdə basdırıram,Anar....Ehhh yenə nə çərənləyirsən Günel? Sən basdıran zibil olsaydın,12 il içində çoxdan basdırmışdın...-deyə ürəyində düşünüb maşına əyləşir..
Rauf bəy telefonu çıxarıb Anara zəng edir..
-Hamınızında bildiyiniz kimi,belə xeyriyyə konsertlərinin keçirilməsi nəinki o uşqalqarın sevinməsi,eyni zamanda sizlərin və şirkətimizin uğurudur.Samir bəy özü burada olmasada,bu layihəni dəstəkləyir..Hətda deyərdimki onunla bir qərara gəldik..
-Telefon sönülüdür..Yəqinki iclasdadır..-deyə Rauf bəy telefonu söndürürərək kənara qoyur..

Samir Sunayı evə qoyduqdan sonra şirkətə gələrək,Anarın otağına doğru çıxır..İçəri keçdikdə Anar telefon ilə danışırdı...
-Bəli,Rasim bəy..Dəstəyinizə görə təşəkkür edirəm..-deyib telefonu söndürür..
-Oooo xoş gəlmisən,Samir bəy...
-Nə olub yenə?
-Xeyriyyə konserti ilə bağlı,bütün şirkətlər bizə