qəhərdən sözlər ilişib boğazında qalır...Ona nə sevgisini,nə nifrətini,nədə ürəyindəkiləri deyə bilmir...........
Samir Aytənin danışmadığını,əslində danışa bilmədiyini görüb:
-Demədim ağlama?
Aytən güclədə olsa udqunub:
-Mən ölürəm,Samir...Məni öldürürsən...-deyə pıçıldayır..
-Bağışla məni...Belə alındı hər şey...Amma mənə inan,səni sevirəm.Sadəcə biraz səbr et..
-Sən hansı səbrdən danışırsan ?!!! Məni gözlə,səni sevirəm deyirsən amma,onunla olanda bunlar yadına belə düşmür!!! Sən məni...Sən məni aldatdın!!!Məni oyuncaq kimi istfadə edib atdın!!!
-Səni atmadım mən!!! Onu sevmirəm,niyə anlamırsan?!
-Davranışların,hətda onunla evliliyin b un u demir amma!!!
-Mən məcbur idim!!!!
-Nəyə?! Guya bilmirəmki valideynlərin bunu tələb edib?! Guya sənin onu sevdiyini bilmirəm?!!!!
-Aytən?!
Aytən ağlayaraq:
-Hər şey bitdi...Daha mənə zəng etmə...
(hönkürtü ilə ağlayır)..”Xoşbəxt ol sevdiyim”...-deyərək telefonu söndürür və daha da bərkdən ağlayır...
Samir hirslə telefonu kənara tullayıb başını tutaraq özünü yatağa atır..İlk dəfə idiki onunla belə olurdu..İlk dəfə idiki canı bu qədər yanırdı.Aytənin son sözləri onu çox sarsıtmışdı.............

Ertəsi gün...
Sunay həyəcanla aynada özünə baxıb:
-Çox sıxma...
Stella ona baxıb:
-Bir sakit dursan olacaq, Sunay..
-Offff görəsən hardadı?
-Saat hələ 2-dir...4 saat var gəlməyinə...
-Ste,saçım paltarıma uyğunlaşır həə?
-Geyim üzrə dizayner sənsən,Sunay bilmirəm...Hə..Bitdi..Elə bağladımki Samir bəyimiz aça bilsin..-deyib bic-bic gülür..
Sunay ona göz ağardıb gülür...
Az sonra Aydın bəy qapını döyərək içəri keçir...Qızına baxaraq gözləri dolur..Yaxınlaşaraq onun alnından öpür..
-Xoşbəxt ol,qızım..Əminəmki anan......sözünü bitirə bilməyib ağlayır...
-Eeee Aydın əmi olmadıki...Səhərdən bunu makiyajıyla oynayırırq,ağlatmayın siz Allah...
-Yaxşı qızım,yaxşı..Xoşbəxt ol Sunayım,birdənəm...Bu da məndən sənə toy hədiyyəsi..-deyib döş cibindən qara qabdan,almaz daşlı gül sancağını