-Yaxşıki olmamısan...Yoxsa səni necə tanıyıb görərdim..-deyib Aytənin əlindən öpmək istərkən Aytən əlini çəkib:
-Burda iynə sap var?
-Onu neynirsən?
-Bura tikiş atımda,dərin zədələnib..
Samir cəld yerindən qalxıb:
-Sən dəlisən,Aytən? Mən bura səninlə tək olmaq,danışmaq üçün gəldim amma sən 2 dəqiqədə məni xəstə buranıda klinika etdin...
Aytən gülərək:
-Özümüdə cərrah etmişəm,məni unutma...
-Sunayın dəliliyi sənə keçib? Gəl gedək səni aparım evə,yoxsa birazdan cərrah məni kəsib doğrayacaq ..-deyib gülərək evdən çıxır...

Anar qapıda Elçini görüb acı-acı gülümsünüb:
-Necəsən dayoğlu?!
-Sağol...Üzünü kim bu hala salıb?
Anar narahat gözlərlə ona baxan Günelə çevirilərək ciddi üz ifadəsi alıb yenidən Elçinə tərəf dönür..
-İndi bu sualı sənə verəcəklər!!!!-deyib Elçinin üzünə sərt bir yumruq vurub onu yerə sərir....
Elçin ayağa qalxıb Anara vurmaq istəyərkən Günel tez Anarın önünə keçib:
-TOXUNMA ONA!!!!
Hər kəs Günelə maraqla baxırdı..Onun bu hərəkəti hamını təəccübləndirmişdi....Elçin yumruğunu endirib əsəblə Günelə baxır....
Elçin bir qədər ona badıqdan sonra hirslə maşına əyləşib oradan uzaqlaşır..

Samir Aytənlə evə çatmış yenədə onunla birgə əl-ələ pilləkənlə çıxır..Qapıya çatdıqda isə Samir ona yaxınlaşıb öpmək istərkən Gülnurə xanım qapını birdən açıb acıqla Aytənə baxır...
-Keç içəri görüm,səninlə hələ sonra danışacam! Sən hələdə nə istəyirsən,bala?!
-Xala,mən onu sevirəm...
-Kəs! Sevir! Sevən adam sahib çıxardı...Gedib varlının qızıyla evlənməzdi!
-Mən onunla niyə evləndiyimi dəfələrlə demişəm...Onu məndən uzaq tuta bilmərsiniz..
-Evli adamsan,qızımın adına söz çıxarma! Birdə bu qapıya gəlmə! –deyib qapını sərtcə Samirin üzünə örtür...Samir əsəblə divar bir təpik vurub aşağı enərək maşına əyləşir..
Bəli,artıq gecədən xeyli keçmişdi..Sunay isə hazırladığı masanın başında oturmuş Samiri gözləyirdi...O həyətdən maşının səsini eşidib yerindən qalxır..Samir qapını açıb,salona keçdikdə Sunaya baxıb:
-Sən hələ