vaxtda öz övladlarını musiqi məktəbinə yazdırmışdılar.Rauf bəyin oğlu Anar,Samirdən 1 yaş kiçik idi.Bunu görədə burda oxumağa yaşı çatmadığından,Rauf bəy məktəb direktoru ilə pul müqavilində razılaşmışdılar.Bu pul məsələsi Anarın məktəbdə oxuduğu illərdə də əsas rol oynadı.Çünkü Anar pianoya nifrət edir,Solfecio dərslərində işktrak etmirdi.Yalnız iştrak etdiyi musiqi fənni xor idi.Çünkü onunla birgə xora çoxlu qız gəlirdi...Beləliklə Rauf bəy diplomu pul ilə almışdı.Amma Samir olduqca istedadlı idi.Oxuduğu səviyyədə qat-qat yuxarı əsərlər çalır,müəllimlərini belə heyrətə gətirirdi.
Elmar bəy gələckdə oğlunun bu işin öhdəsindən gələcəyini bilirdi amma Rauf bəy Anara görə çox narahat idi.Çünkü Anar nəinki musiqi dərslərini,orta məktəbi belə güclə oxuyurdu.Heç həvəsi yox idi dərslərə.Ona qalsaydı bütün günü qızlarla danışardı..Ağlı-fikri yalnız qızlar idi.Eyni zamanda qızlarda ona qarşı boş deyildi..Anar yaraşıqlı olsada,Samirlə müqayisə oluna bilməzdi.Elə Anarın özüdə həmişə bunu Samirə zarafatla deyərdi.Samirlə Anar ataları daha dost ikən,ailələr arasında gediş-gəliş olduğundan bir-birilərini tanımışdılar.O gündən bu günə qədər ataları kimi dost idilər...Daha uşaq ikən hardan bilə-bilərdilərki,gələcəkdə iki yaxın dost və eyni şirkətin ortaq iki sahibi olacaqlar........

Samir telefonu qulağına götürüb Anara zəng edir.Telefondan gələn güclü musiqi və qızların gülüş səslərini eşidən Samir gülümsünərək:
-Yəqin harda olduğunu soruşmağa ehtiyyac yoxdur..
Anar gülərək:
-Gəlsəydin heçdə pis olmazdı..Bu gün burda super gözəlləri var.Mən özümünkünü çoxdan seçmişəm..-deyib bic-bic gülür.
Samir gözlərini qıyıb:
-Sən nə zaman düzələcəksən,Anar...Nəysə mən duş alıb,1 saata gəlirəm..-deyib telefonu yatağa atır...
Telefonu yataga atib ag köyneyinin düymelerini acir ve vanna otagina dogru gedir...O möhtesem enli küreyi,kobud qollari onu dahada yarasiqli gösterirdi.Nisbeten qaynar su onun saclarindan süzülerek bedenine yayilir.Gözlerini yumub rahatlanmaq isteyerken