yumub hislerini topladi....Süretle otaqdan cixir.Iti addimlarla otagina gelib qapini cirpir...Aytenle Nurane hele hec ne anlamamis,bir-birinin üzüne baxirdilar...
Samir qapini cirpib eseble otaqdaki skafa yumruq vurur..Zerbenin tesirinden skafdaki qovluqlar yere tökülür....Axi niye? Niye men onun qarwisinda aciz oldum? Niye terpene bilmedim? Niye gözlerimi ceke bilmedim ondan?...Axi o kimdi?!...Adi,siradan bir qiz!Onu niye bu qeder düsünürem?! Niye axi niye?... Niye onu ise götürdüm? Niye burnumun dibinde otaq verdim?... Ele bu an Letafet qapini döyüb iceri kecir:
-Samir bey...
-Cixin otaqdan!
-Ama...
-CIXIN DEDIM!!! -deyib qisqirir...
Letafet elinde telefon eseble yerine kecib:
-Alo Nazli xanim Samir bey indi...
-Esitdim qizim narahat olma...Ona deyersenki mütleq menimle elaqe saxlasin...
-Oldu Nazli xanim...
Ayten Nuraneye:
-Bu Samir cox qeribe insandi...
-Ne bilim Ayten...3 ildi bu sirketde isleyirem.Amma bele etdiyini ilk defedi görürem..Hem bu gün daha cox yarasiqlidi he?Etrinin qoxusu helede otaqdadi hiss edirsen?-deyib havani icine cekir...
-Amaan Nurane...Men ne derdindeyem sense...Indi men neyniyim...Oturub bos-bos is gözlüyüm?
-Yox narahat olma Samir bey yeni iscilere cetin isler verir ilk önce...Baxir eger öhtesinden gele bilirse hee,yox eger bacarmirsa xos getdin....
Anar sirkete daxil olub lifte yaxinlasir.3-cü mertebeye qalxib dehliz boyu otagina dogru gederken Aytenin sesi onu dayanmaga mecbur edir...
-Deyesen ele bu sirketde bütün isleri Samir bey görür...Anar bey ise helede ortaliqda görünmür-deyib elindeki sirkete mexsus olan jurnala baxir...
Anar bunu esidib qapini döymeden iceri kecir....
Ayten basini qaldirib qapiya baxdigi an donur sanki...Nuranede eyni soku yasayarken az önce Aytenin dediklerine cavab vermediyi ücün icinde sükr edir Allaha...Anar Nuraneye baxib azaciq sertlikle:
-Siz isinizin basina...
Nurane Aytene bele baxmadan otaqdan cixir...Anar Nurane cixan kimi qapini xüsusi hezzle