xanım:
-Anar, sənə zəng elədik amma götürməmisən tez atan gəlməmiş get tort al...Çatdırmadıq yoxsa özümüz edərdik...
Anar bezgin şəkildə:
-Yaxşı ana gözlə 1 dəqiqə-deyib Günelin arxasınca pilləkənləri sürətlə çıxıb,qapını döymədən onun otağına keçir..
-Günel nəysə olub?
-Heçnə olmayıb...
-Bəs niyə mənə sifət edirsən?
-Anar tək qalmaq istəyirəm! Çıxa bilərsən?!
Anar Günelin qolundan tutub özünə çəkir....Günel heyrətdən Anarın gözlərinə baxırdı...Anar gülümsünüb:
-Mənimlə gedərsən Günel?
Günel ise yenədə çaşqınlıqla Anara baxırdı...
Anar gülüb:
-Tort almağa...-deyib Günelin burnunu yavaşca sıxır....................
Günel gülümsünüb:
-Gedərəm axmaq burax məni...
-Sənə gülmək yaraşır...Aşağıda gözləyirəm üstünü dəyiş gəl...-deyib çıxır..
Günelsə Anarın dediyi sözə acı-acı gülür..."Sənə gülmək yaraşır"...
-Sənin sayəndə gülməyi unutmuşam Anar....Sən axı hardan biləsənki hər gün ağlayıram...-deyib üstünü dəyişir..Aşağı endiyində gördüyü mənzərə üzünü güldürür...Anar yeməklərdən dadmaq istəsədə Türkan xanım icazə vermirdi...
-Ana 1 qaşıq nolar 1ce qaşıq....
-Dedimki yox...Atan gəlsin sonra...
-Puah heç lazım da deyil...Bizdə gedib Günellə restoranda yeyərik..Daha denən ki tək qalmaq istiyirsən atamla-deyib gülüşürlər...
-Get tortu al gətir,sonra ne edirsən özün bilərsən-deyə Türkan xanım gülərək mətbəxə qayıdır...Anar arxaya çevirilib donub qalır..Günel çehrayı,dizdən biraz qısa olan don geyinmişdi.İri buruqlu saçları ise ona daha da gözəllik bəxş etmişdi...Günel pilləkənləri enib Anara yaxınlaşır..
-Gedək?
Anar çaşqınlıqla:
-Hə hə gedək....-deyib qapını açır...
Gunel
Anarın niyə təəccübləndiyini anlamamışdı...Anar qaçaraq maşının ön qapısını açır.Günel əyləşdikdən sonra özüdə əyləşir....Onlar böyük bir şirniyyat mağazasının qarşısında enib içəri keçirlər...Günel vitrindəki tortlara maraqla baxırdı...
-Anar bax bu nə qəşəngdi...
-Hansı kukla olan?
-Yooox onun yanındakı...Qırmızı ürək formalı olan...
-Hə